پیشگیری از بازبزهکاری مجرمین جرایم خشونت بار

نجمه زارع بهرام آبادی¹ مسعود حیدری²

1) دانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان،ایران
2) استادیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان) ،اصفهان، ایران

کد IOI مقاله : XYEC-BAHHZ
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی مهندسی و علوم کاربردی(4iceasconf.com)
چکیده :
    پیشگیری از بزهکاری امروزه مورد توجه متولیان سیاست جنایی اغلب نظام های حقوقی قرار گرفته است. ایده پیشگیری بهتر از سرکوبی است با الهام از اصل راهبردی و جرم شناختی پیشگیری به از درمان و اصلاح است به عنوان یک اصل راهبردی در مبارزه با جرم و کنترل بزهکار ی در دهه های اخیر مورد توجه متولیان سیاست جنایی قرار گرفته است.در این سیاست گاهی به جلوگیری از تحقق بزه،گاهی به اعمال اقدامات اصلاحی روی بزهکار برای جلوگیری از ارتکاب مجدد بزه و در مواردی به اجتماع و علل اجتماعی موثر در تحقق جرم و شیوه از بین بردن آثار آن پرداخته می شود.از گذشته های دور،کارآمدترین سلاح بشر برای مهار جرم و ناهنجاری،تدابیر واکنشی و سرکوب گرانه بوده است و اعمال مجازات نه تنها اثر پیشگیری شخصی داشته بلکه با ارعاب سایرین،موجب پیشگیری عمومی نیز می شود. بازدارندگی یکی از نظریات حقوق کیفری و جرم شناسی است که ریشه های آن را باید در اندیشه های بکاریا و بنتام در قرن 18 میلادی پیگیری کرد.مطابق نظر آنها بازداری از جرم و بزه معلول سه عنصر است که عبارتند از:شدت،قطعیت و سرعت. متأسفانه در طول سالیان دراز،رویکرد سرکوبگرانه به تنهایی نتوانسته است مشکل روبه رشد جرم و ناامنی حاصل از آن را متوقف کند.حتی شاید میتوان گفت، برخی از مجازات ها و رابطه های نامتناسب از سوی افراد دخیل در اجرای قوانین و مقررات برای برپایی عدالت در جامعه و بازگشت نظم و امنیت به زندگی جمعی افراد ،باعث تشدید عقده هایی درون مجرمین و متهمین میشود که بازگشت آنها را به سوی ارتکاب مجدد همان بزه یا حتی شدیدتر از آن سوق می دهد. در این بین نمی توان نقش موثر سازمان ها و نهاد هایی از جمله دستگاه های قضایی ، اجرایی، پلیس ،اقدامات تأمینی و تربیتی ، قضات و وکلاء دادگاه ها در پیشگیری از اینگونه جرایم را نادیده گرفت.

کلمات کلیدی : پیشگیری بازبزهکاری جرایم خشونت بار مجرمین