اثر بخشی مشاوره گروهی مبتنی بر نظریه امید اسنایدر بر پرخاشگری دانش آموزان دبیرستانی

اثر بخشی مشاوره گروهی مبتنی بر نظریه امید اسنایدر بر پرخاشگری دانش آموزان دبیرستانی

مصطفی سلطانی1 سمیه مردانی بلداجی2 قاسم جمالی3

1) کارشناسی ارشد
2) کارشناسی
3) دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره

کد IOI مقاله : XYEE-BAKED
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی علوم رفتاری و مطالعات اجتماعی(5ibsconf.com)
چکیده :
    پژوهش حاضر به منظور بر کاهش پرخاشگری دانش آموزان دوره دبیرستان در سال تحصیلی 93-1392 انجام شد. مطالعه حاضر از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. حجم نمونه برابر با 40 نفر بوده که بصورت تصادفی از بین کسانی که نمره های بالایی در آزمون پرسشنامه پرخاشگری AGQ بدست آورده بودند درگروه های آزمایش و کنترل تقسیم بندی شدند (دو گروه آزمایش 10 نفری و دو گروه کنترل 10 نفری).گروه های آزمایش هر کدام بصورت جداگانه تحت آموزش مبتنی بر نظریه امید اسنایدر (8 جلسه) قرار گرفتند (هر دو گروه برنامۀ واحدی را دریافت کردند). پس از اتمام جلسات گروه، از همۀ گروه ها پس آزمون بعمل آمد. از آزمونt برای مقایسه میانگین آزمودنی ها و از تحلیل کوواریانس برای تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج تحلیل ها نشان داد که آموزش مبتنی بر نظریه امید اسنایدر، پرخاشگری (کلی) دانش آموزان را کاهش داده است و در خرده مقیاس های افکار، احساس و رفتار نمرات افراد گروه آزمایش کاهش یافته و بطور کلی تغییرات معناداری بین میانگین های گروه آزمایش و کنترل بوجود آمده است که این تغییرات ناشی از اثر متغیر مستقل یعنی برنامه مشاوره گروهی مبتنی بر نظریه امید اسنایدر بوده است.

کلمات کلیدی : مشاوره گروهی مبتنی بر نظریه امید اسنایدر پرخاشگری دوره دبیرستان