بررسي تغييرات عملكرد دانه و روغن ژنوتيپ هاي گلرنگ در تاريخهاي مختلف كاشت در شرايط ديم
بررسي تغييرات عملكرد دانه و روغن ژنوتيپ هاي گلرنگ در تاريخهاي مختلف كاشت در شرايط ديم
مسعود اسكندري تربقان1 مهرنوش اسکندری تربقان2
1) عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
2) دانشجوی دکتری علوم خاک دانشگاه فردوسی مشهد
کد IOI مقاله
:
XYEZ-AHDBZ
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(rstconf.com)
چکیده :
در مورد مسائل بهزراعي گلرنگ ديم، مانند تاريخ كاشت، تحقيقات كمي انجام شده است در حالي كه مديريت مزرعه تاثير زيادي بر عملكرد گياه زراعي دارد. به منظور تعيين بهترين زمان كاشت گلرنگ ديم، آزمايشي به مدت دو سال در ايستگاه تحقيقات كشاورزي ديم شيروان داراي اقليمي سرد و كم باران به اجرا در آمد. آزمايش بهصورت فاكتوريل در قالب طرح بلوكهاي كامل تصادفي با چهار تكرار انجام گرفت. فاكتورهاي مورد بررسي عبارت بودند از ژنوتيپ در پنج سطح و تاريخ كاشت در سه سطح پاييزه، انتظاري و بهاره. بيشترين عملكرد دانه از كشت انتظاري بدست آمد. رقم سينا مقاوم به سرما بوده و براي كشت پاييزه ديم، مناسب تر بود. در كشت پاييزه و بهاره رقم سينا و در كشت انتظاري رقم Gila و لاين PI-250537 بالاترين عملكرد را داشتند. درصد سبز در كشت پاييزه به دليل خسارت سرما كاهش يافت و اين كاهش در رقم سينا از ساير ژنوتيپ ها كمتر و در رقم محلي اصفهان از همه بيشتر بود. رقم سينا در هر سه تاريخ كاشت استقرار بهتري داشت. بر طبق نتايج اين آزمايش، بهترين روش كشت گلرنگ در مناطق ديم سردسير، سيستم كشت انتظاري است. همچنين مشخص شد كه كاشت گلرنگ در يك محدوده زماني نسبتاً وسيع، ميسر ميباشد.
کلمات کلیدی : كارتاموس تينكتوريوس تاريخ گلدهي گياه دانه روغني مناطق ديم سردسير