چالش ها و فرصت ها د رتعریف سبک زندگی دینی
چالش ها و فرصت ها د رتعریف سبک زندگی دینی
نرجس رودگر1
1) دکترای فلسفه اسلامی دانشگاه باقرالعلوم
کد IOI مقاله
:
XYEZ-AHEAB
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(rstconf.com)
چکیده :
سبک زندگی به مجموعه ای از رفتارهاو الگوهای رفتارفرد اطلاق می شود که معطوف به ابعادهنجاری ،رفتاری ومعنایی زندگی اجتماعی اومی باشد. این اصطلاح در سال های اخیربه صورت قابل توجهی در میادین فکری ایران وارد شده است که به جهت مقابله با انجذاب در سبک های وارداتی و ضرورت پرداختن به سبک زندگی دینی متناسب با فرهنگ و آیین مردم ایران ، ترکیباتی چون سبک زندگی علوی ، فاطمی ، رضوی ،مهدوی و ... طرح گردیده است.طرح این اصطلاحات پرسش ها و اشکالاتی را به دنبال داشته است که کاربست این اصطلاحات را به دلایلی خبط وخطای نظری و نوعی گرته برداری غیرعالمانه دانسته اند و در مقابل گروهی مدافع آن بوده اند . در این مقاله پس از بیان ویژگی های اصطلاح جامعه شناختی «سبک زندگی»،چالش های مربوط در استفاده از واژه ی ترکیبی «سبک زندگی دینی» بیان و سپس فرصتهایی که می توان در گفته های مطرح کنندگان غربی سبک زندگی در جهت ترکیب این واژه و دین ملاحظه نمود ،طرح گردیده است و در نهایت به پرسش از معقولیت وموجه بودن کاربست اصطلاح سبک زندگی دینی با ملاحظه و بررسی همه ی ابعاد آن پاسخ داده شده است . دین با ارائه ی جهان بینی و به دست دادن نظام ارزش ها ،سلیقه ها و انتخاب های فرد را جهت دهی می کند و بدین ترتیب زمینه ساز سبک زندگی دینی می باشد .ازسوی دیگر براساس اصل تأثیر ظاهر در باطن ، پیروی از سبک های زندگی خاص به تفاوت در نظام اندیشه ها و ارزش ها منتهی می شود و به این شکل ، تأثیر دوسویه سبک زندگی ودین مشخص می گردد.
کلمات کلیدی : سبک زندگی دین عینیت انتخاب ظاهروباطن