رویکرد تحلیل شبکه، تحولی پارادایمی در پژوهش علوم اجتماعی
رویکرد تحلیل شبکه، تحولی پارادایمی در پژوهش علوم اجتماعی
پریزاد بهاردوست1
1) دانشجوی دکترای جامعه شناسی سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران
کد IOI مقاله
:
XYEZ-AHEKH
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(rstconf.com)
چکیده :
در علوم اجتماعی روش طبقه بندی روش غالب در تحقیقات است که چیزها را طبق سنت ارسطویی بر اساس ماهیت اجزاء منفرد آن ها مطالعه می کند، اما در سال های اخیر رهیافت تحلیل شبکه به عنوان پارادایمی مستقل در پژوهشهای اجتماعی قلمداد میشود؛ چرا که بنیان روشهای پیشنهادی آن مبتنی بر تئوری متمایز و مفروضات هستی شناختی و روششناختی خاصی است. این روش فهم متفاوتی از روابط و ماهیت نظم اجتماعی به دست می دهد و از سنت ارسطویی دور ميشود. اغلب روش های تحقیق در علوم اجتماعی، مانند پیمایش؛ بر کنش گران (افراد، سازمان ها، دولت ها، اتحادیه های بین المللی، ...) و ویژگی هایشان (داده های خصوصیتی) می پردازند، ولی تحلیل شبکه به پیوندهای میان کنش گران (داده های رابطه ای) توجه دارد. هدف این مقاله معرفی «روش تحلیل شبکه» به عنوان پارادایمی در روش بررسی مسائل اجتماعی است. بنابراین مقاله در دو بخش ارائه می شود؛ در بخش اول به معرفی مفاهیم، ریشه ها و مبانی نظری روش تحلیل شبکه، مفروضات فلسفی، روش شناسی آن، هدف، روش کسب اعتبار و پایایی در این روش پرداخته می شود. در بخش دوم روش عملیاتی کردن آن توضیح داده شده و مهم ترین سنجه ها در این رهیافت به دو صورت توصیفی و استنباطی بررسی می شوند. به عبارت دیگر، سطوح تحلیل، واحد تحلیل، روش نمونه گیری، فنون و تکنیک های تحلیل، ابزارهای گردآوری داده ها و انسجام اجتماعي از طريق سنجش چگالي و مركزيت (همه چیزدان ها، نخبگان، بازی گران فعال، افراد مشهور، شايعهپراكنان ، جابه جا کنندگان اطلاعات در شبکه، رهبران بالقوه ی با نفوذ و عوامل پشت پرده) مورد مطالعه قرار می گیرند.
کلمات کلیدی : تحلیل شبکه روش تحقیق مرکزیت انسجام اجتماعی ساختار اجتماعی