بوم كن؛ گونه اي از معماري دست كند با نگرشي بر ساختار فيزيكي قنات در ايران

بوم كن؛ گونه اي از معماري دست كند با نگرشي بر ساختار فيزيكي قنات در ايران

پيمان سليماني روزبهاني1

1) كارشناس ارشد مرمت و احياء بناها و بافت هاي تاریخی، دفتر فني اداره كل ميراث فرهنگي استان كرمان

کد IOI مقاله : XYEZ-AHGDG
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(rstconf.com)
چکیده :
    چکیده آثار معماري به جاي مانده از گذشته، مبناي شكل گيري هويت و شخصيت فرهنگي - اجتماعي و اعتقادي اقوام و نياكان ما بوده و در برگيرنده جنبه هايي ظريف و هنرمندانه از زندگي مردمي خلاق و زيباپسند مي‌باشند كه در طول تاريخ حیات خود و درگذر از فراز و نشيبهاي زندگي، بر اساس تنوع سنن و روابط قومي و معيشتي خویش، مفهومي برتر از يك ساخت مادي را پديد آورده-اند.این آثار ارزشمند معماري، دركنار يكديگر بافت هاي مسكوني را تشكيل مي دهند، چه به شكل زيستگاه هاي ابتدايي و يا به شكل شهرهاي امروزي، كه در هر دو صورت لازمه پيدايش آنها، وجود آب براي بقاي حيات انسان مي باشد. بشر نيز همواره در مسير تكامل خود كوشيده تا با بهره گيري از امكانات پیرامون محیط زیست خود در جهت رفع نيازهاي روزمره و سازگاري هرچه بهتر با محيط طبيعي بكوشد. به عنوان مثال دستيابي به فناوري انتقال آب از سرچشمه آن بوسيله قنات در اقليم هايگرم و خشك كويري كه امكان بهره مندي از منابع غني و سرشار آب موجود در طبيعت براي ساكنين آنها فراهم نبوده مصداق بارز اين سازگاري مي‌باشد. اين فناوري نيز به اقسام و بخش هاي مختلفي تقسيم مي گردد که در اين ميان نقش و ضرورت بوم‌كن ها، به عنوان گونه‌اي از معماري دست كند و نمودي از تلاش آميخته با هنر ايراني براي ايجاد نوعي سكونتگاه انساني به منظور تأمين رفاه و آسايش مقنيان، طي مدت زمان احداث قنات از اهميت ویژه‌ای برخوردار بوده كهاین تحقیق به بررسي آن خواهد پرداخت.

کلمات کلیدی : واژگان کلیدی قنات ساختار فيزيكي سكونتگاه انساني بوم كن معماري دست كند