نقش تئوری قابلیت های محیطی در طراحی معماری
نقش تئوری قابلیت های محیطی در طراحی معماری
شهرزاد بدری1 آژنگ بقایی2 رضا افهمی3
1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد
2) دکتری معماری، عضو هیئتعلمی گروه معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد
3) دکتری پژوهش هنر، عضو هیات علمی دانشکده هنرومعماری دانشگاه تربیت مدرس
کد IOI مقاله
:
XYEZ-AHHGE
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(rstconf.com)
چکیده :
امروزه ، طراحی به ویژه طراحی معماری صرفا طراحی فرم ، رنگ و بافت فضا نیست بلکه معنایی فراتر دارد . بر اساس نظریه قابلیت محیط (آفوردانس) ، محیط مجموعهای سازمان دادهشده از توانش ها و یا قابلیتها است. هدف مقاله آگاهی از مفهوم قابلیت محیطی و چگونگی تعامل انسان با آن قابلیتها و نحوه ی کنش انسان جهت طراحی است که می تواند در فرآیند آفرینش و طراحی معماری مکان ها و فضاها، هدایتگر طراحان باشد. در پژوهش حاضر روش شناسی تحقیق بر مبنای روش کیفی است، که با رویکردی تفسیرگرا به تحلیل نظرات و آراء معتبر با محور قرار دادن مفهوم قابلیت محیط مبتنی بر طراحی می پردازد. قابلیتهای محیط ساخته شده از طریق طراحی معماری، انتخابهای رفتاری و زیباشناختی فرد را بسته به چگونگی پیکره بندی محیط محدود می کند یا گسترش می دهد. بنابراین طراحی معماری می تواند به سمتی پیش رود که محیط به عنوان قوانینی از قابلیت ها باشد که شرایط رفتارهای گوناگون وتجربیات زیبایی شناختی را برای بشر فراهم سازد. در نتیجه هر فرآيند طراحی معماری را مي توان فرآيندي براي خلق و تغيير آفوردانس دانست، نه خلق نمودن صرف فرمهايي كه تنها زيبا باشند؛ بلكه به عنوان خلق كردن مصنوعاتي كه كار مي كنند و داراي زيبايي و معنابرای مخاطب خود هستند.
کلمات کلیدی : قابلیت های محیطی( آفوردانس) کنش طراحی