همگامی نگارگری با ادبیات در مجلس نبرد رستم و سهراب (مکتب شیراز عصر آل مظفر)
همگامی نگارگری با ادبیات در مجلس نبرد رستم و سهراب (مکتب شیراز عصر آل مظفر)
مهناز محمدی1 فرزانه فرخ فر2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد پژوهش هنر، دانشگاه نیشابور-
2) استادیار گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه نیشابور-
کد IOI مقاله
:
XYEZ-AHHZB
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(rstconf.com)
چکیده :
یکی از مهم ترین ویژگی های هنر ایرانی، همگامی نگارگری با ادبیات است. در میان مجالس به تصویر در آمده ی شاهنامه، داستان نبرد رستم و سهراب اهمیت خاصی دارد؛ چرا که از جذاب ترین و محبوب ترین داستان هایی است که در ادوار مختلف و با شیوه های متنوع هنری، بارها به تصویر درآمده است. اولین نگاره هایی که از مجلس نبرد رستم و سهراب در شاهنامه های مصور مکتب شیراز به دست آمده، مربوط به زمان حکومت آل مظفر است. این مکتب از این حیث اهمیت دارد که دستآوردهای هنری اش تا ادوار پس از آن دوام آورده و سهم بسزایی در تحول و شکوفایی مکاتب بعد از خود داشته است. از آنجایی که مکتب شیراز شروعی بر مصورسازی متون ادبی و حماسی شاهنامه بوده، ضرورت بررسی و شناسایی چگونگی همگامی نگارگری با ادبیات در این عصر مطرح میگردد. هدف از انجام این پژوهش، بررسی میزان وفاداری نگارگران دوره آل مظفر به مضمون ادبی و مکتوب شاهنامه فردوسی در مصورسازی مجلس نبرد رستم و سهراب در مکتب نگارگری شیراز است. نتایج کلی تحقیق، بیانگر عدم توجه نگارگران عصر آل مظفر به نمایش جزییات داستان نبرد رستم و سهراب در ادبیات مکتوب است. این پژوهش با استفاده از روش های نظری، توصیفی، تحلیلی و تطبیقی به بیان موضوع پرداخته است.
کلمات کلیدی : عصر آل مظفر مکتب نگارگری شیراز ادبیات شفاهی شاهنامه فردوسی داستان رستم و سهراب