بررسی میزان مارکرهای اکسیداسیون پروتئینها در بیماران دیابتی مبتلا به کاتاراکت و مقایسه با گروه شاهد

بررسی میزان مارکرهای اکسیداسیون پروتئینها در بیماران دیابتی مبتلا به کاتاراکت و مقایسه با گروه شاهد

الهام زینعلی نیا1 رویا وزیری جاوید2 حسین عباس پور3 ندا زینعلی نیا4

1) دانشجوی دکتری بیوشیمی دانشگاه آزاد واحد قزوین
2) دانشجوی کارشناسی ارشد بیوشیمی دانشگاه پیام نور تهران شرق
3) دکتری تخصصی فیزیولوژی
4) کارشناس ارشد میکروبیولوژی

کد IOI مقاله : XYEZ-AHKBB
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(rstconf.com)
چکیده :
    عوامل متعددي را در ايجاد و پيشرفت اين ضايعات دخيل مي دانند ، ولي امروزه نقش استرس اکسیداتیو و رادیکال های آزاد در پاتوژنز این ضایعات بیشتر مورد توجه قرار گرفته است و نقش دارد . در این مطالعه شاخص های استرس اکسیداتیو در مورد پروتئین ها که شامل : کربونیل پلاسما ، گروه تیول ، پروتئین پیشرفته پلاسما و رادیکال های آزاد پلاسما و همچنین پراکسیداسیون لیپید شامل مالون دی آلدئید را مورد مطالعه قرار گرفت. در این مطالعه میزان مارکرهای اکسیداسیون پروتئین ، 45 بیمار مبتلا به کاتاراکت با 45 فرد سالم مقایسه شده. برای سنجش گروه های کربونیل ، پلاسما با ترکیب 2و4 دی نیتروفنیل هیدرازین واکنش داده ، سنجش گروه تیول توسط احیاء ترکیب 5و5 دی هیوبیس 2- نیترو بنزویک اسید ، رادیکال آزاد اين پارامتر توسط احياء ترکيب, 1-diphenyl-2-picrylhydrazyl (DPPH) بر اساس روش توصيف شده توسط Janaszewska میباشد. پروتئین پیشرفته پلاسما بر اساس روش Witko-Sarsat et al انجام گرفت. گروه کربونیل پلاسما در بیماران دیابتی مبتلا به کاتاراکت معنی دار نبوده (P <0.79) . اما گروه رادیکال آزاد پلاسما، SH-group در بیماران دیابتی مبتلا به کاتاراکت در مقایسه با افراد سالم (شاهد) معنی دار بوده است . . (P <0.00). امروزه نقش استرس اکسیداتیو در پاتوفیزیولوژی بسیاری از بیماری ها از جمله بیماری کاتاراکت به اثبات رسیده است . استرس اکسیداتیو در سطوح مختلف عمل نموده وسبب تخریب ماکرومولکول ها می شود . که سبب اختلال در عملکرد بافت ها و نهایتا ایجاد بیماری می شود . نتایج مطالعه حاضر نشان داد که هر چه میزان استرس اکسیداتیو بیشتر باشد احتمال اینکه عوارض دیابت شدت یابد بیشتر است.

کلمات کلیدی : استرس اکسیداتیو دیابت کاتاراکت ظرفیت بدام اندازی رادیکال های آزاد پلاسما