بررسی خصوصیات مکان های مجتمع های خدماتی رفاهی بین راهی
بررسی خصوصیات مکان های مجتمع های خدماتی رفاهی بین راهی
سهیلا نگارستانی1 منصور نیکپور2 علیرضا غفاری3
1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد رفسنجان
2) هیئت علمی دانشگاه آزاد واحد بم
3) مدرس دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرمان، دانشکده هنر و معماری، گروه معماری، کرمان، ایران
کد IOI مقاله
:
XYEZ-AHKDA
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(rstconf.com)
چکیده :
با گذشت ساليان متمادي و پيشرفت تکنولوژي ارتباطات و ساخت هواپيماهاي سريع السير، هنوز هم جاده از جايگاه بالايي برخوردار است. بطوريکه راههاي هر کشور به منزله شريان و شاهرگ هاي حياتي آن به حساب مي آيد که باعث توسعه و بهبود اقتصادي مي شوند. در اين راستا يکي از با اهميت ترين مباحث، بحث مجتمع هاي خدماتي رفاهي است که در زمره ي عناصر ضروري زير ساخت هاي حمل و نقل جادهاي مي باشند. عمده ي هدفش، تامين نيازهاي اساسي مسافرين نظير استراحت، تفريح، رفع خستگي و سوختگيري با توجه به ميزان تقاضا مي باشد. اگرچه هر يک از اين خدمات در مکان هاي مجزا نيز مي توان ارائه نمود. اما بنا به ايجاد آسايش خاطر استفاده کنندگان، امکان ايجاد فعاليت اقتصادي، کارايي بيشتر و همچنين کاهش اختلاط در جريان ترافيک، بهتر است اين خدمات در يک محل متمرکز شوند. هدف اين نوشتار به دنبال شناخت و بررسي ویژگی های مشترک در اکثر مجتمع های خدماتی رفاهی است. روش تحقيق در این پژوهش از طریق مشاهده میدانی و بررسی منابع مختلف انجام شده است. نتیجه تحقیق حاکی از آن است سازماندهی مجموعه ای در مجتمع های خدماتی رفاهی ايران رايج بود و در اکثر مجتمع ها فضاهای جمعی نظير فضای سبز ،فضای تفريحی،فضای بازی کودکان، آمفی تآتر و ... وجود دارد.
کلمات کلیدی : مجتمع های بین راهی عناصر خدماتی رفاهی راه ارتباطی