تاثیر تنش خشکی بر ژنوتیپ های حساس و متحمل گیاهان زراعی

تاثیر تنش خشکی بر ژنوتیپ های حساس و متحمل گیاهان زراعی

سمیه قلندری1 زهره امینی2 مهشید برخوردار3 مرضیه ساریخانی4

1) دانشجوی دکتری فیزیولوژی گیاهان زراعی دانشگاه فردوسی مشهد.ایران.
2) کارشناس ارشد زراعت، ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اقلید. ایران.
3) دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد اقلید. ایران.
4) دانش آموخته زراعت دانشگاه شیراز. ایران.

کد IOI مقاله : XYEZ-AHKFG
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(rstconf.com)
چکیده :
    خشکی و کمبود آب یکی از مهم ترین عوامل محدودکننده تولید محصول در اكثر نقاط دنيا از جمله ایران بشمار مي آيد. پاسخ گیاه در واكنش به تنش خشکی از طریق تغییرات مورفولوژیکی، فیزیولوژیکی، بیوشیمیایی و فرایندهای متابولیکی است که نمود آن در گیاه ظاهر می شود. یکی از اثرات تنش خشکی، کاهش صفات رشد گیاه از جمله کاهش طول ساقه، وزن خشک، سطح برگ و میزان نسبی آب برگ است. در بررسی مقايسه ژنوتیپ های متحمل و حساس به خشکی مشخص شده است که در ژنوتیپ های متحمل به دلیل وجود مکانیسم های مقاومت به خشکی، کاهش کمتری در رشد اندام هوایی و به تبع آن تولید زيست توده و محصول رخ می دهد. حفظ آب برگ و کاهش تبخیر و تعرق مکانیسم هاي مهم اجتناب از خشکی هستند. در شرایط تنش خشکی قدرت حفظ آب برگ در ژنوتیپ های حساس به خشکی کاهش می یابد، بنابراین آب موجود در برگ از طریق تبخیر سطحی و یا تعرق کاهش یافته و در نتیجه گیاه دچار کم آبی می شود. ژنوتیپ های متحمل به خشکی از ساز و كار هاي متفاوتي برای حفظ آب برگ و جلوگیری از هدر روي آن برخوردارند. بعضي از این ساز و كارها کاهش سطح برگ جهت کاهش میزان تبخیر سطحی و تعرق و همچنین بسته شدن روزنه ها در شرایط تنش خشکی است. بنابراین می توان گفت که تفاوت ژنوتیپ های مختلف از نظر میزان نسبی آب برگ به تفاوت آنها در میزان جذب آب از خاک و همچنین توانایی آنها در افزایش کارایی سیستم ریشه ای و قدرت کنترل هدرروی آب از طریق روزنه ها مربوط می شود.

کلمات کلیدی : تنش خشکی میزان نسبی آب برگ ژنوتیپ حساس ژنوتیپ متحمل روزنه