مدارهاي سياره اي كپلري در فضاهاي اقليدسي چند بعدي
مدارهاي سياره اي كپلري در فضاهاي اقليدسي چند بعدي
علي پارسيان1 احمد رضا ساده2 مريم معصومي3
1) دكتر علي پارسيان
2) دكتر احمد رضا ساده
3) خانم مريم معصومي
کد IOI مقاله
:
XYEZ-AKAFE
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(rstconf.com)
چکیده :
قوانین حرکت نیوتن سه قانون فیزیکی است که، با هم، پایه و اساس مکانیک کلاسیک سه بعدي را تشكيل مي دهند. آنها ارتباط بین جسم و نیروهای وارد بر آن، و شيوه حرکت آنرا در پاسخ به نیروهای وارده توصیف می کنند. اين قانون ها در مدت زمان بيش از سه قرن به روش های مختلف بیان شده اند. قوانین کپلر نیز سه قانون علمی توصیف كننده حرکت سیارات به دور خورشید هستند. کار کپلر كه بین 1609 و 1619 منتشر شد بهبود يافته نظریه خورشید مرکزی نیکلاس کوپرنیک است و چگونگي سرعت متنوع سیارات ، و مدار بیضوی آنها را به جای مدار دایره ای و برچرخي توضيح مي دهد. اگر چه حساب دیفرانسیل توسط نیوتن اختراع شد، کپلر قوانین معروف خود را 70 سال قبل از آن ، با پیدا کردن یک مسیر در یک میدان غیر یکنواخت نيرو بنا كرد. اينكه كپلر بيضوي بودن مدار را با استفاده از ابزاري شبيه معادلات ديفرانسيل بدست آورده باشد مشخص نيست. او مدار سيارات را به نيرويي كه از خورشيد وارد مي شود وابسته كرد تا به عنوان يك شكل هندسي. در اين حالت نه نيروي معيني وجود داشت و نه ارتباطي كه با جسم دارد اما او توانست اين ارتباط ديفرانسيلي را با مشاهده تعيين كند. این یکی از مهمترین دستاوردهاي فیزیک است در این مقاله، خواهیم دید که این قوانین یک نتیجه از قانون دوم نیوتن حتی در فضاهای اقلیدسی چند بعدی است.
کلمات کلیدی : ميدان برداري مركزي معادله ديفرانسيل