تغيير اقليم و اكوفيزيولوژي گياهان زراعي
تغيير اقليم و اكوفيزيولوژي گياهان زراعي
سمیه قلندری1 مریم جانعلی زاده2
1) دانشجوی دکتری فیزیولوژی گیاهان زراعی دانشگاه فردوسی مشهد. ایران.
2) دانشجوی دکتری فیزیولوژی گیاهان زراعی دانشگاه فردوسی مشهد. ایران.
کد IOI مقاله
:
XYEZ-AKZAE
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(rstconf.com)
چکیده :
افزايش غلظت دي اكسيد كربن، يكي از تغييرات تثبيت شده اقليم در مقياس جهاني در نيم قرن گذشته است. غلظت دي اكسيد كربن از شروع انقلاب صنعتي در حال افزايش است و انتظار مي رود كه تا اواسط قرن فعلي به دو برابر ميزان آن در پيش از انقلاب صنعتي افزايش يابد. اثرات اوليه افزايش دي اكسيد كربن بر گياهان شامل كاهش هدايت روزنه اي و تعرق، افزايش راندمان مصرف آب، سرعت فتوسنتز و راندمان مصرف نور بالاتر است. بر اساس پيش بيني هاي انجام شده افزايش غلظت دي اكسيد كربن باعث ازدياد درجه حرارت خواهد شد. هر دو متغير دما و دي اكسيد كربن از عوامل كليدي موثر بر رشد و نمو گياهان هستند. دماي بالا به تنهايي و يا همراه با افزايش دي اكسيد كربن قادر است صفات فيزيولوژيك و مورفولوژيك متعددي را تحت تأثير قرار دهد كه آنها نيز به نوبه خود قادرند رشد و عملكرد نهايي گياه را متأثر سازند. آنچه توليد محصولات زراعي را تحت شرايط تغيير آينده اقليم به خطر خواهد انداخت، مقادير حدي متغيرهاي اقليمي خصوصاً دماي بالا است. در عين حال اين احتمال وجود دارد كه اثرات منفي مقادير حدي پارامترها با واكنش مثبت گياهان به افزايش دي اكسيد كربن جبران شود. در عين حال عوامل ديگري نيز چون معرفي ارقام جديد يك گياه نيز مي تواند در اين امر مؤثر واقع شود. بسته به حساسيت رقم به دما، واكنش عملكرد گياهان به دي اكسيد كربن مي تواند كاهش يا افزايش يابد. به طور كلي در دماي كم افزايش دي اكسيد كربن مي تواند اثر تحريك كنندگي كمتري بر توليد محصول داشته باشد. از طرفي با توجه به كاهش تعرق در شرايط افزايش دي اكسيد كربن، دماي بالا ميتواند خصوصاً در مراحل حساس رشد گياه به گرما گياهان را دچار تنش حرارتي كرده و نهايتاً منجر به توليد كمتر محصول گردد. در مجموع مي توان اذعان كرد كه اقليم جهان در حال تغيير است و كشاورزي نيازمند به سازگاري به اين تغييرات خواهد بود تا بقاء و پايداري آن تضمين شود.
کلمات کلیدی : دی اکسید کربن درجه حرارت تغییر اقلیم عملکرد