بازتاب عناصر معماری درشاهکارهای ادب فارسی وتاثیرآن برشاهکارهای نقاشی ایرانی دوره تیموری وصفوی.

بازتاب عناصر معماری درشاهکارهای ادب فارسی وتاثیرآن برشاهکارهای نقاشی ایرانی دوره تیموری وصفوی.

امین سلیمانی نجف آبادی1 حمیدرضامحبی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد
2) استادیارگروه نقاشی دانشکده هنردانشگاه یزد

کد IOI مقاله : XYEZ-AKZFD
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(rstconf.com)
چکیده :
    رابطه ی معماری،نقاشی وادبیات در فرهنگ وهنرایرانی رابطه ای انکار ناپذیراست که زنجیره ای قدرتمندازفرهنگ وهنر برخاسته ازتفکرایرانی راایجادکرده است.ادبیات را می توان درجمیع موارد واسط بین هنرمعماری وهنرنقاشی دانست.نگاه نقاش درمراحل گوناگون اغلب دربه تصویرکشیدن داستان ها واشعارفراترازمتن است ویا دارای نکته ای ظریف وپنهان است که هوشمندی وطبع بالای هنرمند نقاش رانشان می دهد. دراین پژوهش به بررسی نقش وجایگاه عناصرمعماری در چندنگاره مهم دوره تیموری وصفوی که در اشعارشعرا ونویسندگان آثارمشهورادبی ازآن ها سخن رفته است و نگارگران آن ها را به تصویر کشیده اند،پرداخته خواهدشد. ورود دراین مبحث وبررسی این موضوع با توجه به ساختارسیاسی ومذهبی زمان آفرینش اثرانجام می پذیرد.درادامه به بررسی چگونگی حضورعوامل مختلف در انتخاب متن برای به تصویرکشیدن ونوع اجرای آن توسط نقاش واینکه اوچگونه ماجرای انتخاب شده ازمتن ادبی را باتوجه به فضاها وآرایه های معماری به نحوی اجرا می کند که توانسته نگاهی مستقل از متن به این ماجرا داشته باشد.این نگاه مستقل ازمتن که در پس زمینه آثارودر لایه های زیرین کارمی توان مشاهده کردغالبا سیاسی ومذهبی ویا اجتماعی هستندکه به گونه ای نمادین درغالب عناصر مختلف ازجمله معماری توسط نقاش به آن اشاره شده است. شاهکارهای ادبی همچون شاهنامه فردوسی،خمسه نظامی،گلستان سعدی، و... آثاری هستند که مبحث مورد نظر بیشتر در آن ها نمود دارد ازاهداف پژوهش حاضر،شناخت ساختارها ورابطه های ظریف وهوشمندانه ی نقاشان ونگارگران ایرانی دربرخورد با متون ادبی والهام ازمعماری ایران دربازنمایی وانتخاب داستان های ویژه ازمتن واستفاده از آن برای بیان مستقل هنرمنددرپیام رسانی نمادین است.روش این پژوهش به صورت توصیفی تحلیلی است وشیوه گردآوری اطلاعات کتابخانه ای می باشد .

کلمات کلیدی : فارسی نقاشی ایرانی معماری ایرانی فضاهای معماری در نقاشی ایران