اثرات آبیاری تکمیلی بر تحمل خشکی و خصوصیات زینتی ژنوتیپ های گلرنگ

اثرات آبیاری تکمیلی بر تحمل خشکی و خصوصیات زینتی ژنوتیپ های گلرنگ

مسعود اسکندری تربقان1 حسین نعمتی2 علی تهرانیفر3

1) عضو هیات علمی سازمان تحقیقات و آموزش کشاورزی و دانشجوی دکترای علوم باغبانی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
2) استاد گروه علوم باغبانی دانشگاه فردوسی مشهد
3) استاد گروه علوم باغبانی دانشگاه فردوسی مشهد

کد IOI مقاله : XYEZ-AKZFH
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(rstconf.com)
چکیده :
    افزایش واردات روغن نباتی، بر لزوم گسترش برنامه های تحقیقاتی روي گياهاني تاكيد می كند كه مانند گلرنگ، سازگار با شرایط کشور ما باشند. آبیاری تکمیلی عملیاتی با کارایی بالا جهت افزایش تولیدات گیاهی در مناطق دیم است. به منظور بررسی اثر آبیاری تکمیلی بر عملکرد و اجزای عملکرد سه رقم گلرنگ در شرایط دیم در سال زراعی 93 -1392 در ایستگاه تحقیقات دیم شيروان آزمايشي به صورت كرت خرد شده در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار اجرا شد. فاکتور ها شامل آبیاری در چهار سطح شامل: بدون آبیاری، آبیاری در مرحله روزت، آبیاری در مرحله گلدهی، آبیاری در مرحله دانه بندی و آبیاری در دو مرحله گلدهی و دانه بندی به عنوان عامل اصلی و سه رقم گلرنگ شامل : فرامان، سینا و سیرین به عنوان عامل فرعی بودند. نتایج نشان داد آبياري تكميلي بر شاخص برداشت، عملکرد دانه، تعداد دانه در غوزه اصلی، تعداد دانه در غوزه فرعی و وزن هزار دانه تاثیر معنی داری داشت. بیشترین بیو ماس در رقم فرامان به ميزان 69/1 کیلو گرم بر مترمربع مشاهده شد. اثر آبیاری تکمیلی بر صفات درصد سبز، تعداد روز تا ساقه دهی، شروع گلدهی، ارتفاع بوته،RGR ، CGR، وزن خشک، بیوماس، تعداد کل غوزه، تعداد شاخه فرعی، تعداد دانه پوک و تعداد غوزه فرعی معنی دار نبود. آبیاری به ميزان 640 ليتر در كرت در مرحله گلدهی در رقم فرامان بیشترین عملکرد را تولید نمود. حداکثر شاخص برداشت به ميزان 74/27 درصد برای رقم فرامان در آبیاری مربوط به مرحله گلدهی مشاهده شد.

کلمات کلیدی : " گلرنگ " " آبیاری بهینه " " عملکرد دانه " " شاخص برداشت " " صفات فنولوژیک "