بررسی تطبیقی اصول منطقه گرایی انتقادی در طراحی مسکن عشایری در ایران

بررسی تطبیقی اصول منطقه گرایی انتقادی در طراحی مسکن عشایری در ایران

احمد ترکمان1 مهدیه سادات فهندژسعدی2 سوگل شمتوب3

1) دکترای معماری، عضوهیأت علمی،گروه معماری، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران.
2) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری،گروه معماری،واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی،بوشهر،
3) دکترای معماری، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت ،ایران.

کد IOI مقاله : XYFA-BBABG
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین پژوهشی در علوم انسانی(2achconf.com)
چکیده :
    مسکن عشایرکوچرو، آلاچیق یا سیاه چادرهایی هستند که نمود معماری عشایری از لحاظ سازگاری ساختار و منظر با شرایط محیطی است. جامعه عشایر در گذر از سنتی به مدرن باعث اسکان عشایر شد. هدف این تحقیق، تعیین برنامه فیزیکی برای طراحی مسکن عشایری ایل قشقایی ، مطابق با مفاهیم و ارزشهای رویکرد منطقه‌گرایی انتقادی است که به مباحث زیست بومی، فرهنگی، اجتماعی، تقویت نگرش تعاملی واستفاده از مزایای معماری مدرن جهانی می‌پردازد. توجه به حفظ شاخصه‌های هویتی عشایر، مبتنی بر شیوه زیستی وبا استفاده از فناوری‌های مناسب و نوین در ایجاد آرامش جسمی و روانی، یکی از ضرورت‌های تحقیق است. پژوهش حاضر کاربردی و توصیفی- تحلیلی است. درگردآوری اطلاعات از تکنیک‌های اسنادی و روش میدانی( شامل بازدید میدانی، مصاحبه و پرسشنامه) استفاده شده است. جهت تحلیل اطلاعات از روشهای تحلیل محتوا و بررسی آماری پرسشنامه استفاده شده است. در فرآیند تحقیق، شاخصه‌های منطقه‌گرایی‌انتقادی با ارزشهای طراحی مسکن عشایری تطبیق داده شدند. تفاوتها و شباهتها بررسی و مواردی که از منطقه‌گرایی‌انتقادی برای طراحی مسکن عشایری در ایران مناسب است، انتخاب وراهکارهای اجرایی بررسی شدند. از مهمترین نتایج بررسی تطابقی ارزشها در دو حیطه ذکر شده، معماری نوینی خلق می‌شودکه علاوه بر حفظ ارزشهای مکانی و معماری منطقه ای، یک اثر بدیع با توجه به پیشرفتهای نظری و تکنولوژی در زمینه معماری برای عشایر بدست آیدکه می‌توان به تأکید بر طراحی سازگار با اقلیم همانند سیاه چادرها، و طراحی با تمرکز برنیازها و قابلیت‌های محلی و منطقه‌ای در راستای تحقق تقویت حس مکان و آسایش اقلیمی عشایر، اشاره کرد، درنتیجه اثر خلق شده نیازهای معماری جامعه عشایری را باحفظ مفاهیم معماری در ظاهری نوین نمایش می‌دهدکه این ارزشها در معماری بررسی گردیده‌اند.

کلمات کلیدی : طراحی معماری مسکن عشایری منطقه گرایی انتقادی حس تعلق به مکان حفظ هویت و فرهنگ