اثربخشی معنادرمانی بر خودکارآمدی و سلامت روان کارکنان آموزش و پرورش

نگار پسندیده¹ منوچهر امير فيروزكوهي² پريناز بني سي³

1) نویسنده اول: کارشناسی ارشد رشته راهنمایی و مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، تهران، ایران
2) نویسنده مسئول: استادیار گروه مديريت، دانشگاه آزاد اسلامي، واحد تهران غرب، دانشكده علوم انساني، تهران، ایران
3) استاديار گروه روانشناسي، دانشگاه آزاد اسلامي، واحد تهران غرب، دانشكده علوم انساني، تهران، ایران

کد IOI مقاله : XYFA-BBABZ
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین پژوهشی در علوم انسانی(2achconf.com)
چکیده :
    هدف پژوهش تعیین تاثیر معنادرمانی بر خودکارآمدی و سلامت روان کارکنان آموزش و پرورش منطقه 2 شهر تهران بود. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش¬آزمون- پس¬آزمون با گروه کنترل و گمارش تصادفی است. جامعه پژوهش شامل کلیه کارکنان آموزش و پرورش منطقه 2 شهر تهران بوده است. از این میان تعداد 30 نفر به روش داوطلبانه دردسترس انتخاب و و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه یک و نیم ساعته آموزش معنادرمانی را دریافت نمود. هر دو گروه در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون به مقیاس خودکارآمدی عمومی شرر (1982) و پرسش¬نامه سلامت عمومی (1982) پاسخ دادند. داده های جمع آوری شده به وسیله آزمون کوواریانس و با استفاده از نرم افزار SPSS-20 تجزیه و تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که بین میانگین خودکارآمدی و سلامت روان (و مولفه های آن) گروه آزمایش و کنترل در مرحله پس آزمون تفاوت معناداری وجود داشته است (01/0>P). با توجه به یافته های پژوهش می¬توان نتیجه گرفت که معنادرمانی، خودکارآمدی و سلامت روان کارکنان را بهبود بخشیده است.

کلمات کلیدی : خودکارآمدی سلامت روان معنادرمانی