طراحی واحد همسایگی با تاکید بر مسئله حریم و حیات اجتماعی در بافت قدیم؛ نمونه موردی بافت قدیم گرگان(خانه دارویی)

طراحی واحد همسایگی با تاکید بر مسئله حریم و حیات اجتماعی در بافت قدیم؛ نمونه موردی بافت قدیم گرگان(خانه دارویی)

محمد عدالتخواه1 علی زراعتی2

1) استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان
2) کارشناس ارشد معماری

کد IOI مقاله : XYFE-BBDED
محل انتشار : پنجمین دوره کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی (5rstconf.com)
چکیده :
    انسان موجودی فطرتا اجتماعی است و نیاز به تعامل با افراد مختلف و حضور در اجتماع دارد. محله ها و فضاهای عمومی شهر بازتابی به این رویکرد می باشند. امروزه بعد اجتماعی – اشتراکی انسان به فراموشی سپرده شده است و فضاهای به منظور پاسخگویی به آن وجود ندارد و فردگرایی بر جامعه حاکم شده است. به همین منظور امروزه طراحی فضایی که بتواند روابط اجتماعی را تقویت کند و موجب ارتباط بیشتر افراد شود حائز اهمیت است. شاید بتوان با مطالعه بافت های قدیم به الگوی مناسبی جهت طراحی فضاهای جمعی رسید. در گذشته محلات، مکانی برای ارتباط بیشتر افراد بوده است به نحوی که افراد ساعات زیادی را بیرون از خانه و با همسایگان برای انجام کارهای روزانه سپری می کردند اما با گذشت زمان این روابط کمرنگ شده است. در حال حاضر می توان واحد همسایگی را به عنوان عنصری جهت تقویت ارتباطات جمعی معرفی کرد واحد همسایگی مجموعه ای از خانه های مسکونی و محیط پیرامون آن است که دارای هویت جمعی و محله ای می باشد که به عنوان فضایی برای ارتباط بیشتر مردم و عرصه ای نیمه خصوصی به شمار می رود که همانند مفصلی بین عرصه عمومی شهر و عرصه خصوصی خانه ایفای نقش می کند. در این پژوهش با مطالعه و الگو گیری از بافت قدیم شهرستان گرگان به طراحی واحد همسایگی پرداخته شده تا با احیای ارزش های اجتماعی گذشته و اجرای طرح تجمیع در سایتی که در مجاورت بافت قدیم این شهرستان واقع شده است. ضمن رعایت حریم خصوصی افراد و توجه به محرومیت فضاها و تأکید بر حیات اجتماعی – مکانی امن و پویا خلق کرد که ساکنین واحدها در تمامی سنین به کارهای روزمره و مراودات محلی در آن پرداخته اند و موجب افزایش حس همبستگی اجتماعی و رشد و پویایی جمعی آنها شده است.

کلمات کلیدی : زندگی اجتماعی محله مسکونی واحد همسایگی فضای عمومی