سرایندۀ مسرور « حسين سخنیار »

مریم السادات رنجبر¹

1) دکترای زبان و ادبیات فارسی و هیأت علمی دانشگاه فرهنگیان

کد IOI مقاله : XYFF-BBFBH
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی علوم انسانی،روانشناسی و علوم اجتماعی(4hpsconf.com)
چکیده :
    یکی از شاعران سنت گرای معاصر که هم کم گوی وگزیده گوی است هم نظم ونثر را همپایه، بلند داشته، حسین سخنیار، مسرور است. شعر او پرصلابت و بیانش رسا و سخته است وتسلط کم نظیری بر زبان وشعر فارسی دارد. علاوه برشــاعری، نویسنده، محقق و دانشمندی توانا بود و باچند زبان وحتی چند خط باستانی آشنایی داشت. او از جمله افراد نادر زمان خود بود که در اکثر زمینه های علمی و ادبی و فعالیتهای اجتماعی، بسیار توانایی داشت و از اینرو می توان او را از چند منظر : نویسندگی، تحقیق، تاریخ نویسی و شاعری بررسی کرد. دراین مقاله نگارنده علاوه بر معرفی این شاعر بزرگ و بیان مختصری از زندگی و فعالیتهای او، به بررسی شعر و زبان هنری او پرداخته وسبک وشیوۀ شاعری و آثارش را مورد بررسی قرارداده است. ضمناً در مورد هریک از ویزگیهای زبانی و شعری و حتی خصوصیات اخلاقی او که در آثارش نمود یافته، شواهدی از اشعارش ارائه کرده است.

کلمات کلیدی : حسین مسرور زبان فارسی شعر و موسیقی داستانسرایی پیشه ور باهنر اصفهان