مقایسه تطبیق و اصول معماری همساز با اقلیم درشهرستان زابل

بی بی کلان پردلی¹

1) عضو هیات علمی دانشگاه زابل

کد IOI مقاله : XYFZ-BBZAH
محل انتشار : کنفرانس بین المللی علوم مهندسی و تکنولوژی(icoesat.com)
چکیده :
    در معماری و شهرسازی پایدار یکی از راهبردهای مهم توجه به اقلیم منطقه و راهکارهای مطابق با شرایط اقلیمی است. این نوشتار بیان میدارد که بین راهکارهای معماری در طراحی اقلیمی بافت مسکونی کم ارتفاع مناسباتی وجود دارد و رعایت آنها دستیابی به الگوهای مناسب اقلیمی را میسر میسازد. اقلیم مورد نظر مطالعه معتدل است که مهمترین عوامل تأثیرگذار آن بر معماری، رطوبت هوا و خاک و همچنین میزان زیاد بارندگی است. هدف از این تحقیق استفاده حداکثری از پتانسیل های محیطی در جهت صرفه جویی مصرف انرژی و بالا بردن کیفیت آسایشی در محیط های مسکونی و سالم سازی محیط زیست می باشد. در همین راستا و با در نظر گرفتن زاویه تابش، جهت تابش خورشیدی، جهت وزش بادهای مفید و مضر و توجه به اهمیت سایه ها در تابستان به ارائه دستورالعمل هایی متناسب با شرایط اقلیمی برای شهر پرداخته شده است. از طریق تجزیه و تحلیل اقلیمی و بررسی تطبیقی و قیاسی نمونه موردی زابل، اصول حاکم بر الگوهای بهینة اقلیمی برای بافت مسکونی کم ارتفاع استنباط میشود که در بخش نتایج مقاله آورده شده اس. براساس نتایج، سامان¬یابی غیرمتمرکز و پراکندة ابنیه در بافت را میتوان شرط الزامی در دستیابی به الگوی مناسب اقلیمی برشمرد و سایر راهکارها تا حد زیادی تابع این امر هستند. در بافتهای با تراکم کم، بهره گیری از نور جنوب خورشید و نسیم مطلوب ساده تر است. همچنین فضای سبز میتواند برخی راهکارهای اقلیمی را تسهیل کرده و در راستای شرایط بهینه اقلیمی مؤثر باشد

کلمات کلیدی : اقلیم شاخص دمای فیزیولوژیک زابل تراکم کم معماری همساز