اخلاق و جامعه از منظر اگزیستانسیالیسمِ سارتر

اخلاق و جامعه از منظر اگزیستانسیالیسمِ سارتر

منیره حجتی سعیدی1 روجا علیزاده2

1) دانشجوی دکتری تخصصی فلسفه هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2) دانشجوی دکتری تخصصی فلسفه هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

کد IOI مقاله : XYGB-BCAHH
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در علوم انسانی(4mrhconf.com)
چکیده :
    هرچند متفکران بسیاری اگزیستانسیالیست نام گرفته¬اند اما تنها ژان پل سارتر است که این نام را پذیرفته و خود را به این نام خوانده است. آزادی، تعهد و مسئولیت در مرکز اگزیستانسیالیسمِ سارتر قرار دارد. اگزیستانسیالیسمِ سارتر شیوه¬ای از زیستن و رویکردی اخلاقی است. نزد او انسان ماهیت پیشینی ندارد و این بدان معناست که انسان خود ماهیت خویش را می¬سازد؛ یعنی در جریان طرح¬اندازی¬های خود و بنا بر انتخاب¬های آزادانه¬اش ماهیت خود را شکل می¬دهد. اما از¬آن¬جایی¬که این انتخاب آزاد در تضاد با انتخاب آزاد دیگری قرار می¬گیرد اگزیستانسیالیسمِ سارتر ما را به حوزۀ اخلاق اجتماعی وارد می¬کند. در این پژوهش نشان می¬دهیم که نزد سارتر ارزش¬های اخلاقی ابداعی¬اند و از آن¬جایی¬که به منظور پاسخگویی به نیازهایی شکل گرفته¬اند همواره باید به روز شوند، لذا بر اساس اگزیستانسیالیسمِ سارتر نظام اخلاقی پیشاتجربی و پیشاتاریخیِ جداکنندۀ خیر و شر وجود ندارد بلکه اخلاق در جهانی انسانی و در جریان طرح¬اندازی¬های انسانِ آزاد معنا می¬یابد. او مفهومی اجتماعی از اخلاق را مد نظر قرار می¬دهد و بر این باور است که رویکرد اخلاقی زمانی ظهور می¬کند که شرایط اجتماعی امکان آن را فراهم آورد. سارتر می¬گوید اخلاق ناممکن است مگر آن¬که همۀ انسان¬ها اخلاقی شوند.

کلمات کلیدی : اگزیستانسیالیسم مسئولیت تعهد اخلاق سارتر