بررسی ظرفیتهای تولیدی بخشهای عمده اقتصادی در استان مرکزی
بررسی ظرفیتهای تولیدی بخشهای عمده اقتصادی در استان مرکزی
حامد صادقی علی آباد1
1) کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی بینالملل- مسئول عملیات ارزی و محقق بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران-
کد IOI مقاله
:
XYGC-BCCDE
محل انتشار :
سومین کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم انسانی(3icmhconf.com)
چکیده :
رشد و توسعه مناطق مختلف از مباحث اساسی نظریه¬های اقتصاد منطقهای محسوب می شود واقعیتهای موجود در ایران، نشان می¬دهد که در مناطق مختلف کشور نابرابری¬های زیادی در زمینه تولید وجود دارد. تجزیه و تحلیل روند تولید و ساختار آن در سطوح مختلف کشور، مستلزم شناخت دقیق استعدادها و توازن بالقوه بخش¬ها و ترکیب آن در مناطق است تا بتوان سیاستگذاری و برنامه ریزی متعادلی را در هر بخش از مناطق کشور محقق ساخت. در این مقاله با استفاده از روش انتقال-سهم و شاخص ضریب مکانی ضمن بررسی عملکرد اقتصادی استانها، به تشخیص بخشهای مزیت دار و پایهای استان ها، طی دوره زمانی1390-1384 می پردازیم. نتایج نشان میدهد بخشهای معدن، عمده فروشی و تعمیر وسایل نقلیه و کالاها، واسطهگری مالی و اداره امور عمومی و خدمات شهری دارای اثر سهم منطقهای مثبت بوده که بیانگر مزیت نسبی بخشها میباشد و به دلیل اینکه اثر انتقال کل آنها بیشتر از اثر ملی مربوطه می باشد، این بخشها از بیشترین امکانات و فرصتها جهت خلق ارزش افزوده،، برخوردار میباشند و بعنوان محرکهای رشد اقتصادی استان محسوب می شوند. همچنین فعالیتهای کشاورزی، شکار، جنگلداری، صنعت (بعضی از زیر بخشها) و تامین آب و برق و گاز طبیعی، عمده فروشي، خرده فروشي، تعمير وسايل نقليه و كالاها از بین فعالیتهای پانزده گانه جزء فعالیتهای پایه¬ای (صادراتی) استان محسوب میشوند.
کلمات کلیدی : مزیت نسبی انتقال سهم ضریب مکانی