نظريه«حيث التفاتي»آگاهي؛ مدخلي بر درك پديدارشناسانه
نظريه«حيث التفاتي»آگاهي؛ مدخلي بر درك پديدارشناسانه
حمید مهرآذر1 سوسن ویسی2
1) کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین
2) کارشناسی ارشد اندیشه سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
کد IOI مقاله
:
XYGD-BCHCG
محل انتشار :
پنجمین کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(5icesconf.com)
چکیده :
نظريه «حيث التفاتي» يا «روي آورندگيِ»آگاهي، كانون اصلي فلسفه پديدارشناسي است. اين نظريه، واكنشي است در مقابل كاربرد روش هاي علوم طبيعي و نزاع ديرينه عين گرايي و ذهن گرايي كه با دگرگون كردن رابطه ميان فاعل شناسا و ابژه شناسايي، راه را براي غلبه بر دوگانگي كه از مدتها قبل بر گرده «معرفت شناسي» سنگين مي كرد هموار مي كند. اين مقاله در صدد آن است تا با توصيف نكات اصلي اين نظريه و جايگاه اساسي آن در پديدارشناسي، آن را مقدمه اي بر درك پديدارشناسانه از اشياء در تقابل با رويكرد طبيعي قراردهد. البته توجه به التفاتي بودن آگاهي، سابقه اي ديرينه تر از رويكرد پديدارشناختي دارد، اما در اين مقاله علاوه بر اشاره به چنين سوابقي، تاكيد بر آراي ادموند هوسرل است كه در راستاي هدف اساسي خود كه بنيادگذاري فلسفه به مثابه دانش متقن بود، فلسفه پديدار شناسي خود را براي درك «ذات» پديده ها بنياد گذارد.
کلمات کلیدی : پديدارشناسي رويكرد طبيعي حيث التفاتي ذات فروكاست