استفاده از میکروسیلیس در پایداری سازه های هیدرولیکی
استفاده از میکروسیلیس در پایداری سازه های هیدرولیکی
سلمان موحدخواه1
1) کارشناس ارشد ، دانشگاه آزاد اسلامي، واحد بین المللی کیش، گروه عمران، جزیره کیش، ايران
کد IOI مقاله
:
XYGD-BCHDK
محل انتشار :
پنجمین کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(5icesconf.com)
چکیده :
در تحقیقات سال های اخیر، برای رفع کاهش نواقص بتن و رسیدن به بتن بادوام، استفاده از مواد مضاف پوزولانی مانند میکروسیلیس، سرباره، خاکستر بادی و ... رایج گردیده است. استفاده از این مواد، ضمن کاهش مصرف انرژی، موجب کاهش آلودگی هوا و کمک به حفظ محیطزیست میگردند و با جایگزین شدن بهجای قسمتی از سیمان، هزینه تولید بتن مصرفی را کاهش میدهند. در بین این مواد مضاف، پوزولان های مصنوعی به علت مسائل مربوط به محیطزیست بیشتر موردتوجه قرارگرفتهاند. نتایج آزمایشات حاکی از آن بوده است که با افزایش 4 درصد میکرو سیلیس، وزن مخصوص نمونه ها افزایش یافته و بیشتر از آن باعث کاهش وزن مخصوص می شود. در مورد نانو اکسید مس تا مقدار 3 % شاهد بهبود مقاومت هستیم اما پس از آن نتایج مقاومتی نمونه ها دچار افت می گردد. همچنین مشخص شد که مقاومت نمونه های حاوی 7 درصد میکرو سیلیس در سن 42 روزه با عیار 300 کیلوگرم بر متر مکعب نسبت به دیگر عیار های آزمایش شده مقاومت بهتری دارد و افزایش سیمان و افزایش سن بتن سبب بهبود نفوذ پذیری بتن به میزان قابل توجهی می شود. . در این تحقیق سعی شده آزمایشاتی با تغییر در درصدهای مختلف نانواکسید مس و میکرو سیلیس در طرح بتن اصلی و نیز با کاهش سیمان مورد استفاده در طرح اولیه به میزان معمول 3/ . تا 3/1 درصد وزن سیمان انجام گردد. لذا در 14 طرح مختلف آزمایشات اسلامپ ،وزن مخصوص مقاومت فشاری و میزان نفوذپذیری بر روی نمونه های مکعبی 15 در 15 سانتیمتری در سنین7 و 28 و42 انجام شده است و پس از آن آزمایش مقاومت فشاری به روش BSانجام گرفته است.
کلمات کلیدی : میکروسیلیس نانواکسید مس مقاومت فشاری نفوذپذیری عیار بتن