مجرمین خطرناک؛ مطالعه تطبیقی در حقوق کیفری ایران و انگلیس

مجرمین خطرناک؛ مطالعه تطبیقی در حقوق کیفری ایران و انگلیس

محمدسعید شفیعی1 بهزاد ابوطالبی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد جزا و جرم شناسی- دانشگاه آزاد واحد شهرکرد
2) دانشجوی کارشناسی ارشد جزا و جرم شناسی- دانشگاه آزاد واحد شهرکرد

کد IOI مقاله : XYGE-BDACF
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی مهندسی و علوم کاربردی(3iceasconf.com)
چکیده :
    انسان بزهکار سرآغاز توجه علمی به مجرم و نقش او در ارتکاب جرم است. در پرتو تکامل این اندیشه بود که مفهوم مجرم خطرناک و راهکارهای مقابله با آن ظاهر شد و جایگاه خاصی را در مطالعات حقوق کیفری به خود اختصاص داد و متعاقب آن مفهوم مجرم خطرناک وارد سیاست جنایی و قانونگذاری شد. اگرچه همه مجرمان با ارتکاب رفتار مجرمانه به نحوی خطری را متوجه جامعه و اعضای آن می نمایند، اما منظور از مجرم خطرناک بزهکارانی است که مرتکب تکرار جرم شده و بیشترین خطر ممکن را با رفتار خود متوجه جامعه می نمایند؛ به همین دلیل اقدامات تنبیهی و اصلاحی خاصی باید علیه این دسته از مجرمان اعمال شود. با توجه به اهمیت این امر، جهت تشخیص مجرم خطرناک یعنی مجرمینی که احتمال ارتکاب مجدد جرم در آینده از سوی آنها وجود دارد، ضروری است معیارهایی دقیق و قانونی برای شناسایی حالت خطرناک در مجرمین وجود داشته باشد تا امنیت جامعه تامین شده و حقوق انسانی بزهکاران نیز نقض نگردد. قانون اقدام تامینی مصوب 1339 ایران و قانون عدالت کیفری انگلستان مصوب سال 2003، تلاش کرده اند در این خصوص ضوابطی را ارایه نماید.

کلمات کلیدی : خطرملایم خطر حتمی حالت خطرناک مجرم خطرناک اقدامات تامینی