اثربخشی روش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر رضایت از زندگی و شدت بیماری مبتلایان به پارکینسون

فریماه افشارزاده¹ اصغر آقایی²

1) دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی گرایش عمومی دانشگاه آزاد واحد خوراسگان اصفهان-ایران f.afsharzadegmail.com
2) دکترا و هیئت علمی دانشگاه آزاد واحد خوراسگان اصفهان-ایران

کد IOI مقاله : XYGG-BDEEK
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی علوم رفتاری و مطالعات اجتماعی(4ibsconf.com)
چکیده :
    این پژوهش با هدف اصلی تعیین اثربخشی روش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان رضایت از زندگی و میزان علائم مبتلایان به پارکینسون انجام شد. روش پژوهش نیمه تجربی به صورت پیش آزمون - پس آزمون و آزمون پیگیری در گروه آزمایش و گواه بود. جامعه مورد مطالعه در اين تحقيق کلیه بیماران مبتلاء به پارکینسون از مراجعه کنندگان به کلینیک ها و بیمارستانهای تخصصی مغز و اعصاب شهر اصفهان در سال 1394 را شامل می گردید. شیوه نمونه گیری هدفمند بود که نهایتاً تعداد 30 نفر شامل 15نفر گروه آزمایش و 15نفر گروه کنترل برای نمونه نهایی انتخاب شدند. ابزار گردآوري اطلاعات عبارت بودند از ؛ 1- پرسشنامه رضایت از زندگی (SWLS) (داینر و همکاران،1985) و2- مقیاس درجه بندی بیماری پارکینسون(کوتی و همکاران،2013). گروه آزمایش تحت مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ACT در 8جلسه قرار گرفت. داده های حاصل با استفاده آمار توصیفی میانگین و انحراف معیارداده ها توصیف و روش آماری تحلیل واریانس با اندازه های مکرر تحلیل شد و نتایج نشان داد؛ مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد ACT، بر افزایش رضایت از زندگی مبتلایان به پارکینسون مؤثر بود(p<0.01). اما این مداخله بر میزان علائم بیماری پارکینسون مؤثر نبود(p>0.05). بنابرآن به نظر می رسد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ACT روش موثری برای بهبود رضایت از زندگی مبتلایان به پارکینسون باشد که می تواند در بهبود ویژگیهای شناختی این بیماران نقش داشته باشد.

کلمات کلیدی : روش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد رضایت از زندگی و پارکینسون