گونه شناسی خانه های بومی طبس از منظر فضا و مفاهیم فضایی در مقیاس میان اندازه

گونه شناسی خانه های بومی طبس از منظر فضا و مفاهیم فضایی در مقیاس میان اندازه

ریحانه جعفریان مقدم1 علی افشار2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری موسسه آموزش عالی اقبال لاهوری مشهد
2) استادیار، موسسه آموزش عالی اقبال لاهوری مشهد

کد IOI مقاله : XYGK-BDKZA
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی تحقیقات در عمران، معماری، شهرسازی و محیط زیست پایدار(3cauem.com)
چکیده :
    در سالهای اخیر با توجه به معماری بومی شهرهای ایران شاهد ساخت و سازهایی هستیم که هیچ هماهنگی با فرهنگ بومی مردم آن شهر ندارند. این مساله در شهرهایی از ایران که در جریان زلزله، معماری و شهرسازی بومی و ارزشمند خود را از دست داده اند بیشتر قابل مشاهده است. از جمله این شهرها، شهر طبس می باشد که در زلزله ی سال 57 به کلی ویران شد. پس از سال ۵۷ روند جدیدی در ساختمان سازی بی توجه به اصول معماری گذشته رشد کرد. تخریب معماری بومی، با خود فرهنگی کهن را نیز به دل آوار زلزله برد و در طول زمان آن را از صحنه اجتماعی شهرحذف نمود. دگرگونی هایی که در حین اجرای ساخت مجدد شهر و خانه های مسکونی بوجود آمده، سبب تغییر فرم و الگوی ساختمان های مسکونی شده است. پژوهش حاضر با هدف باز زنده سازی معماری و فرهنگ بومی طبس از طریق بازشناخت الگوهای معماری بومی در مقیاس میان اندازه و نیز با ارائه توصیه های طراحی متاثر از شناخت ویژگی های فضایی درجهت طراحی خانه های طبس گام برمی دارد. لذا در این پژوهش با پرداختن به گونه شناسی خانه ها، به بررسی و مطالعه ی سنت ساخت در خانه های شهر قبل از زلزله و مقایسه آن با خانه های جدید پرداخته و هدف از آن کشف و به کارگیری درسهایی است که خانه های طبس از منظر فضا و مفاهیم فضایی، برای طراحی دوباره می توانند داشته باشند. روش تحقیق در این پروژه از نوع کیفی است چرا که با انتخاب یک منطقه با شرایط مورد نظر و مطالعه بر روی آن و بررسی ارتباط بین خانه و سازماندهی فضایی مورد فهم و تفسیر قرار گرفته است و نیز از مقایسه به عنوان ابزاری برای شناخت استفاده شده است، برای این منظور از طریق جست وجوی کتابخانه ای و برداشت میدانی، مشخصات خانه ها جمع آوری شده و خانه های بومی و جدید مورد مطالعه قرار گرفته اند.

کلمات کلیدی : خانه معماری بومی گونه شناسی طبس