مکانیزم های انتقال حرارت در نانوسیال ها

مکانیزم های انتقال حرارت در نانوسیال ها

سيدهادي بني هاشمي1 سیدرضا دهقانی2

1) دانشجوی دکتری
2) مهندس

کد IOI مقاله : XYHA-BECFG
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(4icesconf.com)
چکیده :
    شواهد روزافزونی وجود دارد مبنی براینکه نانوذرات پراکنده در سیالات پایه آبی تاثیر قابل توجهی بر هدایت گرمایی موثر نانو سیالات دارند. نانوسيال ها سوسپانسيون نانوذرات در يک سيال پايه هستند. نانوذرات معلق باعث مي شوند که خواص انتقالي سيال کاملاً تغيير کند و انتقال حرارت به طور قابل ملاحظه اي بهبود يابد. به دليل اين خواص ويژه، نانوسيال ها کاربرد گسترده اي در انتقال حرارت دارند. این مقاله تئوری‌هایی در مورد مکانیسم‌های انتقال حرارت در نانوسیال ها را بررسی می‌نماید. در قياس با فناوري هاي موجود در زمينه افزايش انتقال حرارت، نانوسيالات پتانسيل بالايي را به منظور افزايش نرخ انتقال حرارت با كمترين افت فشار از خود نشان مي دهند نتايج تحقيقاتي متعددي نشان داده که در غلظت هاي پايين نانوذرات (%5-1 درصد حجمي) نيز هدايت گرمايي مي تواند تا بيشتر از %20 نيز افزايش يابد. اين افزايش عمدتاً بستگي به فاکتورهايي مانند: شکل ذرات، ابعاد ذرات، درصد حجمي ذرات در محلول و ويژگي هاي حرارتي نانوذرات و سيال پايه دارد. اگرچه علاقه به این دسته‌ جدید سیال‌ها، بررسی‌ آزمایش های بسیاری را ایجاد کرده است هنوز هم یک عدم توافق بر سر چندین جنبه از انتقال حرارت نانوسیال به چشم می خورد، که این در درجه اول مربوط به مکانیسم های موثر در افزایش هدایت حرارتی می باشد. اگر چه نانوذرات تا حد زیادی به کاهش خطرات منجر می شوند، هنوز شواهدی از انباشتگی و تراکم ناخواسته وجود دارند، که باعث خوردگی و فرسودگی و تاثیر بر هدایت پذیری کلی می گردند.

کلمات کلیدی : نانوسیال کاربرد انتقال حرارت اندازه گیری