پیوند فلسفه و معماری دیکانستراکشن به جهت افزایش باروری و بالندگی به عنوان رویکردی خنثی

پیوند فلسفه و معماری دیکانستراکشن به جهت افزایش باروری و بالندگی به عنوان رویکردی خنثی

معصومه مظاهری1 مهرداد متین2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، ایران،
2) دکتری معماری، عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، ایران،

کد IOI مقاله : XYHA-BECHD
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(4icesconf.com)
چکیده :
    چکیده در طول تاریخ، همیشه ارتباط معناداری بین معماری و علوم انسانی ازجمله فلسفه، روان شناسی و جامعه شناسی وجود داشته است؛ از این رو جریان های فلسفی و فکری در طول تاریخ، همیشه معماری را تحت تاثیر قرار می داده است. در این پژوهش که به شیوه توصیفی_تحلیلی تهیه شده است، هدف آن است که ضمن تبیین نظریه دیکانستراکشن و شالوده شکنی، به مطالعه و بررسی نحوه پیوند این نظریه با معماری بپردازد. در ابتدا، به مطالعه اصول و مفاهیم فلسفه دیکانستراکشن1 که توسط فیلسوف معاصر فرانسوی ژاک دریدا2 مطرح شده، پرداخته و سپس به بررسی مفاهیمی که از فلسفه دیکاستراکشن به معماری انتقال یافته است، می پردازد. این مفاهیم در معماری به صورت مستقیم و تحت الفظی به کاربرده نشده اند، بلکه متناسب با معماری تغییر کرده و سپس به کاربرده شده اند. در معماری دیکانستراکشن پیام معمار به مخاطب منتقل می شود، اما این جمله بدین معنی نیست که معمار مانند مخاطب آزاد و رها است. دیکانستراکشن به دنبال معماری نوینی است که در تلفیق با سنت و تاریخ گرایی، نیاز مخاطبان امروزی را تامین کند و علاوه بر آن مفاهیمی را استخراج کند که به طور تاریخی در محدوده های عقلانی پنهان و راکد مانده اند؛ در حالی که این مفاهیم و معانی راکد دارای هیجان، پویایی و تحرک در ذات خود هستند.

کلمات کلیدی : واژگان كليدي دیکانستراکشن فلسفه ژاک دریدا معماری