تأثیر نرخ خروج محلول پلیمری از ریسنده بر ساختار، خواص و عملکرد تماس‌دهندة غشای الیافی توخالی پلی‌وینیلیدن فلوراید جهت جذب گاز دی‌اکسید‌کربن

تأثیر نرخ خروج محلول پلیمری از ریسنده بر ساختار، خواص و عملکرد تماس‌دهندة غشای الیافی توخالی پلی‌وینیلیدن فلوراید جهت جذب گاز دی‌اکسید‌کربن

داریوش علیپور1 یحیی عبادی فیروزآباد2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی شیمی، گچساران، ایران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی شیمی، شهرضا، ایران

کد IOI مقاله : XYHA-BEZDK
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(4icesconf.com)
چکیده :
    تأثیر نرخ‌های مختلف خروج محلول پلیمری از ریسندة (DER) (از 3.5 تا 5 ml/min) بر روی ساختار و عملکرد جذب دی‌اکسیدکربنِ غشاهای الیافی تو‌خالی پلی‌وینیلیدن‌فلوراید (PVDF) مورد بررسی قرار گرفت. غشاهای الیافی توخالی با استفاده از یک فرآیند وارونگی فازی تهیه گردیدند و از نظر نفوذ‌پذیری گاز، مقاومت در برابر خیس شوندگی، مقاومت انتقال جرم، زاویه تماس با آب، فشار شکسته‌شدن و تخلخل کل مورد بررسی قرار گرفتند. مطالعات مورفولوژی نشان داد که با افزایش DER، ساختار غشاء از یک حالت انگشتی شکل به حالت اسفنجی تغییر می‌کند. بعلاوه، با افزایش DER از 3.5 تا 4.5 ml/min، یک کاهش شدید در نفوذپذیری N2 اتفاق می‌افتد و همچنین کاهش چشمگیری در مقاومت در برابر خیس‌شوندگی به وقوع می‌پیوندد. نتایج نشان داد که با افزایش DER از 3.5 تا 4.5 ml/min، نرخ جذب CO2 مربوط به غشاهای تهیه شده به شکل چشمگیری افزایش یافت. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که غشای الیافی تو‌خالی آبگریز و متخلخل با ساختاری بهبودیافته، میتواند جهت جذب CO2 بوسیله تماس‌دهندة غشایی گاز- مایع سودبخش و مناسب باشد.

کلمات کلیدی : غشای الیاف توخالی pvdf محلول پلیمری جذب