اثر تنش خشکي و روش هاي مصرف باکتری های محرک رشد (PGPR) بر ميزان آنتوسیانین و گزانتوفیل گياه دارويي بومادران (Achillea millefolium L.) در منطقه شهرري
اثر تنش خشکي و روش هاي مصرف باکتری های محرک رشد (PGPR) بر ميزان آنتوسیانین و گزانتوفیل گياه دارويي بومادران (Achillea millefolium L.) در منطقه شهرري
احمد میرجلیلی1 علیرضا پازکی2 ابوالفضل رشیدی اصل3
1) کارشناس ارشد کشاورزی گرایش زراعت دانشگاه ازاد یادگار امام
2) استاد یار زراعت دانشگاه ازاد شهرری
3) استاد یار زراعت دانشگاه ازاد شهرری
کد IOI مقاله
:
XYHA-BEZGK
محل انتشار :
چهارمین کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(4icesconf.com)
چکیده :
به منظور بررسی اثر تنش خشکي و روش هاي مصرف باکتری های محرک رشد (PGPR) بر آب نسبی برگ و و نشت یونی گياه دارويي بومادران (Achillea millefolium L.)، آزمایشی در فروردین 1393 در دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی (ره) شهر ری انجام پذیرفت. این آزمایش به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک¬های کامل تصادفی باسه تکرار به اجرا در آمد. عوامل آزمایشی شامل دورهای آبیاری به عنوان عامل اصلی در سه سطح آبیاری در50 ، 90 و 130 میلی متر تبخیر از تشتک تبخیر کلاس A و روش های مختلف کاربرد باکتری های محرک رشد (PGPR) شامل عدم کاربرد باکتری، کاربرد ریشه مال باکتری، کاربرد باکتری در آب آبیاری و کاربرد ریشه مال+ کاربرد باکتری در آب آبیاری به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج به¬دست آمده نشان داد که اثر ساده تنش خشکي و باکتري هاي محرک رشد مورد آزمون معني دار و فقط اثرات متقابل آنتوسیانین معني دار گرديد. در اين شرايط تنش خشکی سبب افزایش آنتوسیانین و کاهش گزانتوفیل گرديد. بعلاوه، گیاهان تیمارشده با باکتری های محرک رشد، نسبت به گیاهانی که در آنها این باکتری ها به کار نرفته بود، دارای محتوي آنتوسیانین برگ کمتر و گزانتوفیل بیشتری بودند. نتایج این مطالعه نشان داد که کاربرد باکتری های محرک رشد به خصوص به صورت کاربرد ریشه مال+ باکتری در آب آبیاری، اثرات بيشتري نسبت به کاربرد انفرادي هر يک از آنها داشت. به صورتي که بالاترين ميزان آنتوسیانین (33333/1 میلی گرم بر گرم وزن تر) در شرايط تنش کم آبي شديد و کاربرد باکتری در آب آبیاری و بيشترين مقدار گزانتوفیل (62667/0 میلی گرم بر گرم وزن تر) در شرايط عدم تنش آبي و مصرف ریشه مال باکتري حاصل گرديد
کلمات کلیدی : بومادران تنش خشکی باکتری های محرک رشد آنتوسیانین و گزانتوفیل