شناسایی و رتبه بندی عوامل شغلی – فردی بر توانمند سازی کارکنان با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری PLS در سازمان راه آهن شهری تهران و حومه (مترو)
شناسایی و رتبه بندی عوامل شغلی – فردی بر توانمند سازی کارکنان با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری PLS در سازمان راه آهن شهری تهران و حومه (مترو)
الهام مروتي1 زهره موسوي كاشي2
1) دانشجو
2) استاديار
کد IOI مقاله
:
XYHB-BEEHK
محل انتشار :
سومین کنفرانس بین المللی مدیریت در قرن 21(3icm21.com)
چکیده :
مطالعه توانمندسازي، يك اصل بنيادين در مديريت سازمانهاي امروزي به شمار ميرود. به منظور بررسي تاثير توانمندسازي كاركنان بر عملكرد آنان جامعه اماری شامل كاركنان بخش عملیاتی و میانی و مدیران مربوطه شركت مترو تهران كه مشتمل بر 4797 كارمند مي باشد . براي شناسايي عوامل شغلي – فردي بر توانمندسازي از روش پرسشنامه استفاده شده است ابتدا از پرسشنامه توانمندسازی کارکنان اسپریتزر (PEQ) استفاده شده پرسشنامه توانمندسازی کارکنان اسپریتزر (PEQ)چهار مؤلفه ي موثر بودن، معنی داری، احساس شایستگی و حق انتخاب را در میان کارکنان مورد اندازهگیری قرار می دهد.پرسشنامه محقق ساخته با عنوان شناسايي و رتبه بندي عوامل شغلي- فردي موثر بر توانمندسازي شش مؤلفه فرصت رشد،خودمختاري ، قانون گرايي، احساس موثربودن، احساس خودكارآمدي و مسئوليتپذيري را در میان کارکنان شركت بهرهبرداري مترو تهران مورد اندازهگیری قرار می دهد. تجزیه و تحلیل های آماری توسط دو نرم افزار SPSS و LISREL صورت گرفته است . جهت رتبه بندي عوامل موثر بر توانمندسازي از مدل معادلات ساختاري SEM با تكنيك PLS (حداقل مربعات جزيي) استفاده گرديد و به استناد داده هاي خروجي میزان تاثیر و همبستگی متغیرهای قانون گرایی، مسئولیت پذیری، احساس موثر بودن، فرصت شغلی ، خود مختاری و احساس خود کارآمدی بر توانمندسازی منابع انسانی بترتیب از بیشترین به کمترین می باشد. و نهایتا مدل مناسب عوامل موثر بر توانمندی کارکنان مطرح شد
کلمات کلیدی : توانمندسازي منابع انساني عوامل شغلي معادلات ساختاري