بررسي رابطه ي بين تصميم گيري مشاركتي با مديريت بحران در کارکنان بيمارستان هاي آموزشي شهركرمان

سیدمحمد موقرافضلی¹ زینب شبونی² نغمه ناظم زاده شعاعی³ رویا افشاردولت آبادی⁴ منیژه پورجناب زاده⁵

1) دانشجوی دکترای مدیریت کسب وکار، سازمان مدیریت صنعتی کرمان
2) کارشناس ارشد آموزش پزشکی ،دانشگاه علوم پزشکی کرمان ،بیمارستان شهید دکتر باهنر
3) کارشناس مدیریت پروژه ، سازمان مدیریت صنعتی کرمان
4) کارشناس رایانه واحد آمار دانشگاه علوم پزشکی کرمان
5) کارشناس آموزش ، دانشگاه علوم پزشکی کرمان ، بیمارستان شهید دکتر باهنر

کد IOI مقاله : XYHC-BEHCB
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، اقتصاد و حسابداری(4meaconf.com)
چکیده :
    هدف این پژوهش، بررسي رابطه ي بين تصميم گيري مشاركتي بامديريت بحران درکارکنان بيمارستانهاي آموزشي شهر كرمان درسال 1394 می‌باشد. مطالعه حاضربااستفاده ازمطالعات توصیفی وروش همبستگی دریک نمونه ازكارمندان رسمی شاغل دربيمارستانهاي آموزشي كرمان انجام شد. جمع آوری اطلاعات ازدو پرسشنامه صورت گرفته که میزان روایی تصمیم گیری مشارکتی 92 صدم و میزان روایی مدیریت بحران 94 صدم میباشد. پایایی پرسشنامه هانیزازروش آلفای کرونباخ به ترتیب 95 صدم و 95 صدم بدست آمد. جهت توصیف داده های جمع آوری شده ازآزمون های آماری استفاده شده است. همچنین برای بررسی نرمال بودن متغیرهاازآزمون کولموگوروف-اسمیرنوف یک نمونه‌ای استفاده شده است و سطح معنی داری 05/0 در نظر گرفته شد.نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که که بين اتوماسيون اداري و مولفه های آن(کیفیت عملکرد سیستم) با مديريت بحران رابطه مستقیم وجود دارد. ولی بين کیفیت اطلاعات سیستم و تعامل کاربران با سیستم بامديريت بحران رابطه وجود ندارد. نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که بين تصمیم گیری مشارکتی و همفكري وهمكاري و شركت دادن افراددرتصميم گيري ومديريت بحران رابطه مستقیم وجود دارد ولی بين دعوت ازکارکنان برای ارائه نظریه ها وپیشنهادها وتسهیم و به اشتراک گذاری دانش توسط اعضا با مديريت بحران رابطه وجود ندارد.

کلمات کلیدی : تصميم گيري مشاركتي مديريت بحران بیمارستانهای آموزشی