مطالعه ای بر مهارت های سازمان های یادگیرنده در هر یک از سطوح يادگيري سازماني

مطالعه ای بر مهارت های سازمان های یادگیرنده در هر یک از سطوح يادگيري سازماني

زهرا آزوغ1 نیلوفر دانش آرا2 حسین شربتی3

1) کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران شمال
2) کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی بین الملل، دانشگاه آزاد اسلامی تهران شمال
3) کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی بین الملل، دانشگاه آزاد اسلامی تهران شمال

کد IOI مقاله : XYHC-BEHKA
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، اقتصاد و حسابداری(4meaconf.com)
چکیده :
    امروزه ديگر سازمانهاي بزرگ و پيچيده اي كه دهه هاي قبل به وجود آمده بودند، كارساز نيستند و حكم دايناسورهايي را دارند كه توان تطبيق خود با محيط را نداشتند و محكوم به فنا شدند. سازمانهاي بزرگ با ساختارهاي سنتي توان و انعطاف لازم جهت همسويي با تغييرات محيط پيراموني بويژه با توجه به مسايل جهاني شدن را ندارند و براي بقاي خود ناچارند يا تغيير ساختار دهند يا خود را به ابزارهايي مجهز كنند تا توان مقابله با تغييرات جهاني را به دست آورند. يكي از مهمترين اين ابزارها، ايجاد سازمان يادگيرنده و نهادينه كردن يادگيري سازماني است. بنابراين، سازمانهايي موفق‎تر هستند كه زودتر، سريع‎تر و بهتر از رقبا يادبگيرند. درست به همين دليل است كه مفهوم سازمان يادگيرنده و يادگيري سازماني در سالهاي اخير مطرح شده و رشد فزاينده‎اي داشته است. سازمانها به جاي رفتارها و حركتهاي سنتي خود كه در بهترين شكل آن در برگيرنده آموزش نيز مي‎بود، تبديل به سازماني شوند كه همواره ياد مي‎گيرند، يعني كوشش خود را در جهت يادگيري به عنوان يك امتياز رقابتي به كار مي‎برند. در مقاله حاضر، ضمن تعريف سازمان يادگيرنده و مشخص ساختن ويژگيهاي اصلي آن، سعي مي‎شود كه عواملي (مانند استراتژي، مديريت، فرهنگ و...) را كه در ايجاد، شكل‎گيري و رشد چنين سازماني موثر است، معرفي كرده و سپس يادگيري سازماني يا به عبارت ديگر، ابعاد و انواع يادگيريهايي كه در سازمان امكان پذير است تشريح گردد.

کلمات کلیدی : سازمان های یادگیرنده یادگیری سازمانی مهارت های یادگیری سطوح یادگیری