بررسی رابطه توجهکردن به کارکنان با انگیزش شغلی (مطالعه موردی: شهرداری نیشابور)
بررسی رابطه توجهکردن به کارکنان با انگیزش شغلی (مطالعه موردی: شهرداری نیشابور)
محسن پیشقدم1 زهرا نوری توپکانلو2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، گروه مدیریت، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران-
2) استادیار، گروه اقتصاد، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران(نویسنده مسئول) -
کد IOI مقاله
:
XYHC-BEHZH
محل انتشار :
چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، اقتصاد و حسابداری(4meaconf.com)
چکیده :
پژوهش حاضر درصدد است اولاً ابزار سنجش معتبری به منظور اندازه گیری «توجه کردن به کارکنان» طراحی و ارائه نماید و ثانیاً به بررسی رابطه میان «توجه کردن به کارکنان» با «انگیزش شغلی» بپردازد. جامعه آماری شامل کارکنان اداری شهرداری نیشابور بود که با استفاده از فرمول کوکران، 148 نفر به روش تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. روش تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری دادهها، توصیفی-پیمایشی و مقطعی است. به منظور گردآوری دادههای پژوهش، از پرسشنامه های «ویژگی های شغلی جان واگنر» و «توجه کردن به کارکنان» استفاده شد. روایی پرسشنامه توجه کردن به کارکنان، با استفاده از نظرات اساتید مدیریت و کارشناسان شهرداری نیشابور و با تکیه بر روش تحلیل عاملی تأییدی (CFA)با استفاده از نرم افزار AMOS و پایایی آن از طریق روش آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها، از طریق آزمون همبستگی پیرسون و با استفاده از نرم افزار SPSS انجام گردید. نتایج به دست آمده نشان داد هرچه میزان «توجه کردنِ» مدیر به کارکنان افزایش یابد، آنان احساس می کنند انگیزش شغلی بیشتری دارند و همچنین از میان ویژگی های شغلی، «تنوع شغلی» بیشترین ارتباط معنادار را با مؤلفه های «توجه کردن به کارکنان» دارد. در پایان پیشنهادهایی برای بهبود سطح انگیزش شغلی کارکنان شهرداری نیشابور ارائه گردید.
کلمات کلیدی : تحلیل رفتار متقابل توجه کردن کلامی توجه کردن غیرکلامی ارزش نهادن فعالیت های کاری