برآورد تراز سطح ایستابی آبخوان دشت نیشابور با استفاده از مدل رگرسیون کمترین مربعات فازی
برآورد تراز سطح ایستابی آبخوان دشت نیشابور با استفاده از مدل رگرسیون کمترین مربعات فازی
سپیده زراعتی نیشابوری1 محسن پور رضا بیلندی2 عباس خاشعی سیوکی3 علی شهیدی4
1) دانشجوی کارشناسی ارشد منابع آب، دانشگاه بیرجند، ایران -
2) استادیار، گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه بیرجند، ایران -
3) دانشیار، گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه بیرجند، ایران -
4) دانشیار، گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه بیرجند، ایران -
کد IOI مقاله
:
XYHF-BHCZZ
محل انتشار :
شانزدهمین کنفرانس ملی هیدرولیک ایران(16hydro.ir)
چکیده :
ایران به علت قرار گرفتن در منطقه ی خشک و نیمه خشک، ازنظر منابع آب وضعیت نامطلوب تری نسبت به متوسط دنیا دارد، ازاینرو آبهای زیرزمینی، منبع مهم تأمین آب مصرفی در بخش های مختلف است. دشت نیشابور یکی از مهمترین دشت های پرآب در استان خراسان رضوی می باشد که نقش مهمی در تولید محصولات کشاورزی ایفا می کند. برداشت بی رویه از منابع آب زیرزمینی باعث ایجاد متوسط افت 74 سانتی متر در سال شده است. استفاده ی بهینه از منابع آب زیرزمینی مستلزم احاطه ی علمی و مدیریت صحیح این منابع آبی است. لذا در پژوهش حاضر کارایی رهیافت رگرسیون کمترین مربعات فازی در برآورد تراز سطح ایستابی آبخوان دشت نیشابور مورد ارزیابی قرار گرفت. بدین منظور پارامترهای تراز آب، حجم آب تخلیهشده استحصالی و میانگین بارندگی ماهیانه با اعمال تأخیر زمانی یک تا دوماهه در یک مدل رگرسیون کمترین فازی گنجانده شد. نتایج پژوهش نشان داد بهترین دقت در ماه خرداد با 5/43=RMSE=5/41 ،MAE و 0/83=R2 بود. علی رغم کاهش شدید باران در این فصل تابستان، اعمال ورودی های با تأخیر یک تا دوماهه نتایج خوبی در پیش بینی سطح آب داشت.
کلمات کلیدی : آب زیرزمینی دشت نیشابور پیزومتر رگرسیون کمترین مربعات فازی