مقایسه الگوي استقرار فیلتر ژئوتکستایل در آبگیرهای زیر سطحی با رايزرهاي قائم از نظر کنترل رسوبات ورودی

محمد محمدی¹ حسین صمدی بروجنی² روح الله فتاحی نافچی³

1) دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های آبی دانشگاه
2) دانشیار گروه مهندسی آب دانشگاه شهرکرد
3) دانشیار گروه مهندسی آب دانشگاه

کد IOI مقاله : XYHF-BHEAK
محل انتشار : شانزدهمین کنفرانس ملی هیدرولیک ایران(16hydro.ir)
چکیده :
    یکی ازانواع روشهاي برداشت آب از بستر رودخانه¬ها استفاده از آبگیرهای زیر سطحی است. در این نوع آبگیری که آبگیری نفوذی نیز نامیده می¬شود، با اجرای یک یا چند گالری نفوذپذیر در زیر بستر رودخانه، آب نفوذی رودخانه به یک چاهک کم عمق دهانه گشاد با دیواره نفوذ ناپذیر كه عنوان آبگیر اصلی در ساحل رودخانه اجرا شده انتقال یافته و سپس به نقاط مصرف هدایت می¬گردد. در این روش یکی از موارد مهم، اطمینان از کیفیت مناسب آب با جلوگیری از ورود رسوبات به گالري آبگیر می¬باشد و بدین منظور استفاده از لايه‌هاي پوششي‌ براي تسهيل ورود آب و فیلتراسيون الزامی است. در این تحقیق امکان سنجی استفاده از ژئوتکستایل در آبگیرهای زیر سطحی به منظور تصفیه فیزیکی آب در چند چيدمان مورد بررسی قرارگرفته است و در نهایت با بکارگیری آنالیز ابعادی، پارامترهای موثر بر دبی خروجی مشخص و راندمان فیلتر از ديدگاه جلوگيري از ورود رسوبات در هر چيدمان بدست آمد. بطور كلي نتايج اين تحقيق نشان داد استفاده از صفحات ژئوتكستايل بصورت لايه‌هاي افقي متورق در داخل لوله‌هاي رايزر 20درصد در جدا سازي رسوبات همراه آب نسبت به چيدمان استوانه‌اي موثر تر بوده ولي ژئوتکستایل لوله ای شکل (در دوحالت رسوبدار و بدون رسوب) در مقایسه با ژئوتکستایل متورق با افزایش ارتفاع، دبی بیشتری از خود عبور می دهد و در ژئوتکستایل متورق افت فشار بیشتری مشاهده شد.

کلمات کلیدی : آبگیر زیرسطحی فیلتر ژئوتکستایل غلظت رسوبات تصفیه فیزیکی