سنجش امکان توسعه مجدد در بافت ناکارآمد شهری
سنجش امکان توسعه مجدد در بافت ناکارآمد شهری
محمد هدا عبایی محمدی1 محمد لطیفی2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری ، دانشگاه آزاد واحد نایین ،ایران
2) دکتری معماری ، مدرس دانشگاه آزاد واحد نایین ،ایران
کد IOI مقاله
:
XYKB-BHDFK
محل انتشار :
دومین کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و طراحی شهری 9 شهریور ماه 1396 - دانشگاه کاسم بندیت ،بانکوک، تایلند(2iccacs.com)
چکیده :
اصطلاح بافت فرسوده شهری ، این روزها کاربرد بسیاری یافته و مورد توجه خاص نیز قرار گرفته است. عمومأ تصوری که از بافت فرسوده شهری به وجود می آید ، بافت قدیمی شهر است که به دلایلی نوسازی نشده است و رفته رفته ساختمان های آن کهنه و پوسیده شده اند. این تصور از بافت فرسوده که بیشتر موضوع کهنگی را در ذهن تداعی می کند ، مانع تعریف جامعی از انواع بافت های شهری شده است و اینکه دارای مسائل و مشکلاتی هستند و به طور طبیعی میل به نوسازی در آنها کم شده و در نتیجه رو به فرسودگی یا میرندگی نهاده اند. از این رو اگر هدف از طرح موضوع ، مسئله یابی و شناخت مشکل برای یافتن راه حل به منظور تغییر و ارتقاء کیفیت بافت شهری باشد ، عنوان بافت های فرسوده را می توان به بافت های ناکارآمد یا مسئله دار شهری تغییر و مورد بحث قرار داد. هدف از طرح مسئله آن است : چرا بافت های شهری دچار فرسودگی می شوند؟ یا به عبارتی ، سرچشمه بیماری شهر که باعث آسیب و ایجاد بافت فرسوده و ناکارآمد می شود شناسایی گردد. در نهایت ، چه چاره ای باید بیندیشیم تا بافت های در حال توسعه شهری دچار فرسودگی و آسیب نشوند؟ با این برداشت از موضوع به تعریف و طبقه بندی بافت های مسئله دار شهری می پردازیم .
کلمات کلیدی : واژههاي كليدي بافت فرسوده توسعه درونزا بهسازی و نوسازی