تبیین مولفه‌های زمینه‌گرایی جهت بازطراحی پایانه درون‌شهری آزادی

پژمان طیبی¹ محمد رضا پورزرگر²

1) کارشناس ارشد معماری ، واحد تهران مرکزی ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران ،
2) استادیار گروه معماری ، واحد تهران مرکزی ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران ،

کد IOI مقاله : XYKB-BHFEH
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و طراحی شهری 9 شهریور ماه 1396 - دانشگاه کاسم بندیت ،بانکوک، تایلند(2iccacs.com)
چکیده :
    پایانه آزادی از مهم‌ترین پایانه‌های حمل‌ونقل درون‌شهری تهران است که در مجاورت با میدان آزادی و برج آزادی واقع‌شده است و با آن رابط مستقیم دارد. میدانی که یکی از نمادهای اصلی ایران و تهران بوده و به ثبت میراث فرهنگی رسیده است؛ بنابراین، معماری بناهای اطراف آن می‌بایست با طراحی میدان که برگرفته از ریشه‌های تاریخی ایران است هماهنگ باشند. طرح فعلی پایانه آزادی با زمینه خود هم‌راستا نبوده و فاقد ساختار هندسی و ویژگی‌های زیبایی‌شناسی است؛ بنابراین، بازطراحی این پایانه بر اساس مؤلفه‌هایی هم‌راستا با زمینه خود ضرورت پیدا می‌کند. در پژوهش پیش رو با روش تحقیق کیفی و به صورت توصیفی-تحلیلی ابتدا به بررسی ریشه‌ها، تعاریف و شاخصه‌های زمین‌گرایی در معماری و شهرسازی پرداخته و سپس به بررسی میدان و وضعیت موجود پایانه آزادی می‌پردازیم. در پایان بررسی‌ها و آسیب‌شناسی‌های مشکلات فعلی این پایانه، پیشنهاد‌ها و راهکارهایی برای بازطراحی آن و غلبه بر آسیب‌های یافته شده ارائه می‌کنیم. نتایج حاصله نشان می‌دهد که روند بازطراحی پایانه نیازمند سه مرحله اصلی است: بازآرایی و اصلاح زون‌های حمل‌ونقل؛ طراحی هندسی و ایجاد هماهنگی با هندسه زمینه؛ طراحی هندسی فرم ساختمان‌ها بر اساس معماری ایرانی و هماهنگی با میدان و برج آزادی.

کلمات کلیدی : پایانه آزادی زمینه گرایی پایانه مسافر‌بری درونشهری طراحی معماری کانتکسچوالیسم