بررسی حس تعلق به مکان ساکنان محله امیر آباد تهران

هادی سروری¹ تکتم حنایی² شادی رفایی افشار قزلباش³

1) عضو هیئت علمی گروه شهرسازی،واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی
2) عضو هیئت علمی گروه شهرسازی،واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی
3) دانشجو دکتری تخصصی گروه شهرسازی،واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی

کد IOI مقاله : XYKB-BHGCH
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی عمران ، معماری و طراحی شهری 9 شهریور ماه 1396 - دانشگاه کاسم بندیت ،بانکوک، تایلند(2iccacs.com)
چکیده :
    حس تعلق به مکان را می توان رابطه ای عاطفی و پر معنا بین شخص و مکان توصیف کرد، پیوندی احساسی که مردم آن مکان را به عنوان قرارگاهی برای بازگشت بدان ارزشمند بدانند. در حقیقت احساس تعلق به مکان شاخصی است که از طریق آن می توان میزان متمایز بودن آن مکان را برای مردم، نسبت به دیگر مکان ها سنجید.از این رو در این تحقیق سعی شده است سطح تعلق مکانی در محله قدیمی امیرآباد تهران مورد سنجش قرار گیرد و نقش شاخص های حس تعلق به مکان بر میزان بازگشت مجدد ساکنین مورد تحلیل قرار گیرد.رویکرد کلی در تحقیق حاضر توصیفی-تحلیلی است و ترکیبی از روش های کتابخانه ای و میدانی برای گردآوری داده ها مورد استفاده قرار گرفته است. جامعه آماری حدود 10 نفر است.نتایج نشان می دهد که سطح حس تعلق به مکان در محله مورد مطالعه بالاتر از حد متوسط است.بنابراین ضروری است که در برنامه ریزی های مرتبط با این محله حس تعلق مکانی مورد توجه مسئولین شهری و برنامه ریزان واقع شود و در جهت حفظ حس تعلق و دلبستگی افراد به محل سکونتشان تلاش شود.

کلمات کلیدی : تعلق مکانی محله امیر آباد شاخص های حس تعلق به مکان دلبستگی