تاملی بر نقش هندسه در پیوند دانش بایونیک و طرح معماری سنتی

تاملی بر نقش هندسه در پیوند دانش بایونیک و طرح معماری سنتی

حمیدرضا فرشچی1 سید مجتبی سبزپوشان2

1) استاديار، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه کاشان، ايران (نویسنده مسئول)
2) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری داخلی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر تهران، ايران

کد IOI مقاله : XYKF-CZDCD
محل انتشار : کنفرانس بین‌المللی معماری و ریاضیات(arch-math.kashanu.ac.ir)
چکیده :
    هندسه در دنیای سنت جایگاهی ویژه و ممتاز داشته و در حوزه های مختلفی نظیر علوم و معارف دینی، آثار معماری و کتب و رسائل علمی دارای تظاهر و نمود بوده است. در کلام الهی بارها به اندازه مندی های حاکم بر خلقت و نظام طبیعت اشاره شده است. از دیگر سوی هندسه همواره دستمایه ی اصلی معمار سنتی در خلق آثار معماری بوده است. صانعان معماری اسلامی نیز با تکیه بر قواعد و هندسه ی نظام هستی و به کارگیری مفهوم وحدانیت، دست به آفرینش معماری خویش زده اند، و این رویکرد نسبت به طبیعت و نحوه ی بهره مندی از نظام حاکم بر آن، همان موضوعی است که امروزه در مفاهیم معماری بایونیک مغفول مانده و لازم است بیش از پیش به آن توجه شود. در اين نوشتار با شیوه ی تحقیق توصیفی- تحلیلی و ابزارهای اطلاعاتی کتابخانه ای و میدانی، به بررسی اصول حاکم بر طبيعت و معماری، پرداخته و نقطه ی اشتراک این دو که همان بهره مندی از قوانین طبیعت و الهام گیری از معانی نهفته در عالم خلقت می باشد، مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش مشخص شده است، که بهره مندی عالمانه و هنرمندانه از هندسه، می تواند عامل پیوند معماری و طبیعت باشد.

کلمات کلیدی : هندسه بایونیک معماری سنتی