بررسی مفهومی نقش هندسی شمسه هشت پر در معماری سنتی ایرانی و ارائه یک نمونه موردی کاربرد آن در معماری معاصر(سردرب ورودی دانشگاه بجنورد)

بررسی مفهومی نقش هندسی شمسه هشت پر در معماری سنتی ایرانی و ارائه یک نمونه موردی کاربرد آن در معماری معاصر(سردرب ورودی دانشگاه بجنورد)

مریم قربان زاده1 عادله روحانی2

1) عضو هیات علمی گروه مهندسی معماری دانشگاه بجنورد
2) مدرس گروه مهندسی معماری دانشگاه بجنورد

کد IOI مقاله : XYKF-CZEAG
محل انتشار : کنفرانس بین‌المللی معماری و ریاضیات(arch-math.kashanu.ac.ir)
چکیده :
    نماد و نماد پردازی جزو ساختار اندیشه و تفکر بشر محسوب می شوند و تمامی آیینهای عبادی و نیایشهای انسان بدوی آمیخته با نماد بوده است. حضور عناصر نمادین در هنر و معماری اسلامی چیزی جز بیان متون عرفانی و بنیادهای متافیزیکی نیست. موضوع هویت بخشی و افزایش کارکرد مکانی فضا دیربازی است که نقل محافل معماری و موضوع آثار پژوهشی متعدد بوده است. بررسیهای متعدد نشان داده است نشانه ها و علائم به ویژه در قالب المان می توانند در انتقال دستاوردهای تاریخی و فرهنگی یک قوم و نیز در ایجاد حس مکان نقش ارزنده ای ایفا نمایند. با وجود نقش ارزنده المان سردرب ورودی یک مجموعه، متاسفانه در بسیاری محیطهای دانشگاهی به این مقوله توجه ویژه ای نمی شود. هرچند معماری سنتی ایران سرشار از نقشها و درونمایه های هندسی برگرفته از فلسفه، عرفان و سنت اسلامی می باشد اما در معماریهای اخیر نه تنها به مبانی هندسی نقوش و نگاره های فوق توجهی نمی شود بلکه با کاربرد نقوش بی اصالت در واقع خچالشی در طراحی و ساختمان سازی در کشور ایران ایجاد می شود. این مقاله با بیانی صریح و با روشی تحلیلی-توصیفی سعی در بازشناسی مفهومی یک نقش هندسی آشنا شمسه هشت پر و علل و چگونگی کاربرد آن در معماری سنتی ایرانی و نمونه طراحی یک سردرب دانشگاهی به کمک این نقش در معماری معاصر دارد.

کلمات کلیدی : ها شمسه هشت پر نقوش هندسی معماری سنتی ایران معماری معاصر ایران سردرب دانشگاهی