نقش عوامل محیطی وژئومورفولوژیک در محدود کردن توسعه شهرهای مناطق ساحلی

نقش عوامل محیطی وژئومورفولوژیک در محدود کردن توسعه شهرهای مناطق ساحلی

علیرضا حاتمی زادگان1

1) کارشناس ارشد جغرافیا وبرنامه ریزی شهری، دانشگاه پیام نور اردکان

کد IOI مقاله : XYKG-CGACD
محل انتشار : امنیت، پیشرفت و توسعه پایدار مناطق مرزی، سرزمینی کلانشهرها راهکارها و چالش ها (icsp.ir)
چکیده :
    چکیده در شهرهای ساحلی نیز به مانند سایر شهرها عواملی وجود دارد که باعث کندی رشد وتوسعه این مناطق می شود که می توان آنها رابه دو دسته عوامل انسانی وعوامل طبیعی تقسیم کرد که متاسفانه عوامل طبیعی که مهم ترین آنها عوامل ژئومورفولوژی است تحت تاثیر برخی رفتار انسان ها تشدید می شود. برخی از عوامل ژئومورفولوژیک که توسعه رادر مناطق ساحلی محدود می سازد به به شرح زیر است: 1-امواج: که باعث تخریب سازه های ساحلی می شود وحمل ونقل دریایی را کند می سازد.2-جزرومد:که باعث به زیر آب رفتن قسمتی ازساحل می گردد.3-طوفان :باعث حمل ماسه وشکستن درختان می گردد4-سونامی :باقدرت زیادباعث نابودی شهر یا قسمتی از شهر می گردد.5-فرسایش بادی که باعث زدگی وفرسایش سازه های بتنی می گردد.6-فرسایش آبی: که با خالی کردن خصوصا در تپه های ماسه ای وساحل های صخره ای باعث تخریب آنها می گردد.7-لغزش: در هنگام زلزله این خطر نیز شهررا تهدید می کند.8-رواناب به هنگام بارندگی این خطر نیز شهر را تهدید می کند. محدود کردن واز میان برداشتن این موانع نیازمند تمهیداتی است که مدیریت ساحلی مهم ترین آنهاست این مدیریت باید درتمامی زمینه های اقتصادی اجتماعی سیاسی انسانی ومحیط زیست به صورت یکپارچه پیش برود وبتواند توسعه ای که از آن به توسعه پایدار نام برده می شودرانصیب این منطقه کرد. تحقیق فوق باهدف شناسایی طبیعی توسعه مناطق ساحلی با استفاده از روش کتابخانه ای نوشته شده است.

کلمات کلیدی : ژئومورفولوژی توسعه شهری مناطق ساحلی