مهاجرت و پيامدهاي آن در ايران

مهاجرت و پيامدهاي آن در ايران

عبدالرضا دانش1 مریم ایلانلو2

1) گروه جغرافیا، واحد ماهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ماهشهر، ایران
2) گروه جغرافیا، واحد ماهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ماهشهر، ایران

کد IOI مقاله : XYKG-CGDZA
محل انتشار : امنیت، پیشرفت و توسعه پایدار مناطق مرزی، سرزمینی کلانشهرها راهکارها و چالش ها (icsp.ir)
چکیده :
    مهاجرت حرکت بالنسبه دائمی جمعی است به نام مهاجر، از یک مکان به مکان دیگر که مقدم بر آن، مهاجران بر اساس سلسله مراتبی از ارزشها یا هدف های با ارزش، تصمیم می گیرند و نتیجه این حرکت، تغییراتی در نظام کنش متقابل مهاجران است. در طول تاریخ، شکل مهاجرت برحسب زمان و تحولات محیطی و اجتماعی تغییر یافته است. از اوایل قرن نوزدهم، مهاجرت - آن هم از نوع روستا به شهر- به عنوان یک پدیده اجتماعی مهم بیان شده است. رشد شتابان صنعت و گسترش وسایل ارتباط جمعی، در عرصه بین المللی سبب شد نگاه های محلی و منطقه ای به زندگی پیرامونی و حوادث و پدیده های اجتماعی تحت الشعاع اندیشه و جریانات جهانی قرار گیرند. هدف از ارائه اين پژوهش بررسي روند مهاجرت و پيامدهاي آن در ايران است. بدين منظور در ابتدا به مباني نظري پرداخته شده است سپس روند مهاجرت در ايران را در طي قبل و بعد از انقلاب اسلامي مورد بررسي قرار گرفته است. نتايح نشان مي دهد نوع مهاجرت و اثرات آن در قبل و بعد از انقلاب متفاوت بوده است.

کلمات کلیدی : مهاجرت ايران قبل از انقلاب بعد از انقلاب