تحلیل و ارزیابی شاخص های برنامه ریزی مشارکت محوردرارتقای امنیت زنان درفضاهای شهری ( مطالعه موردی منطقه 12 شهر تهران)

تحلیل و ارزیابی شاخص های برنامه ریزی مشارکت محوردرارتقای امنیت زنان درفضاهای شهری ( مطالعه موردی منطقه 12 شهر تهران)

محمدابراهیم محمدی مسعودی1 فاطمه شریفی اردانی2

1) دانشجوی دکتری برنامه ریزی روستایی دانشگاه خوارزمی تهران
2) کارشناس ارشد جغرافیا برنامه ریزی روستایی

کد IOI مقاله : XYKG-CGEAD
محل انتشار : امنیت، پیشرفت و توسعه پایدار مناطق مرزی، سرزمینی کلانشهرها راهکارها و چالش ها (icsp.ir)
چکیده :
    شهر فضایی است که تحرک، تداوم و توسعه، از مشخصات بارز آن به شمار می آید و ناگزیر از تحرک و توسعه در فضای مکانی است. فضاهای شهری بدلیل جوانب فیزییک و کالبدی خود، نوعی فضای نمادین است که با شهر و کالبد شهر پیوندی عمیق دارد. با توجه به اهمیت موضوع امنیت در سعادت انسان ها و آسیب پذیری ویژه زنان، موضوع امنیت شهری با رویکرد جنسیتی در این پژوهش بررسی شده است. روند کار شامل بررسی مبانی و تجارب مرتبط، مفهوم سازی، استخراج ابعاد و شاخص ها، اعمال آنها در قالب پرسشنامه (طیف لیکرت)، تعیین حجم نمونه و سنجش های آماری در محدودها ی به عنوان نمونه منطقه دوازدهم بخش مرکزی شهر تهران و در نهایت ارائه راهکار های پیشنهادی در طرح های شهری می باشد. فرضیه اصلی این پژوهش عبارتست به نظر می رسد بین میزان تردد و احساس امنیت درک شده زنان در هر یک از فضاهای شهری رابطه مستقیمی وجود دارد . که با استفاده از آزمون t میزان امنیت و تردد زنان در هریک از پهنه های محدوده مطالعات میدانی سنجیده شده و سپس رابطه بین آنها به تفیکک هر پهنه بررسی شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که هر چه میزان تردد زنان در پهنه های مورد مطالعه بیشتر بوده است میزان احساس امنیت بیشتری داشته اند. همچنین بررسی شاخص های مدل مفهومی تجربی حایک است با افزایش میزان خوانایی و آشنایی فضا، ارتقای شهرت فضا ها، نظارت بر فضا و دسترسی به امداد، ارتقای حیات شبانه فضا و کارایی حمل و نقل عمومی میزان احساس امنیت درک شده از فضا افزایش می یابد.

کلمات کلیدی : فضای شهری امنیت شهری شهر سالم مشارکت زنان