لزوم تقویت تاب آور سازی جوامع در استان های مرزی کشور (نمونه موردی استان خوزستان)
لزوم تقویت تاب آور سازی جوامع در استان های مرزی کشور (نمونه موردی استان خوزستان)
هانیه مهران پور1 شایان سبزیوند2
1) کارشناسی ارشد مدیریت محیط زیست
2) کارشناسی ارشد عمران
کد IOI مقاله
:
XYKG-CKADH
محل انتشار :
امنیت، پیشرفت و توسعه پایدار مناطق مرزی، سرزمینی کلانشهرها راهکارها و چالش ها (icsp.ir)
چکیده :
امروزه تنوع و تعدد بحران های پیش آمده درجهان به حدی رسیده که مدیران شهری برای سهولت روند مدیریت مطلوب و تسهیل برگشت پذیری جوامع، مفهوم تاب آوری را در برنامه ریزی های مدیریتی خود وارد کرده اند. بنابراین در آمایش فرهنگی وزیرساختی کشورمان ایران میباید باپیاده سازی و افزایش تاب آوری، روحیه مقاومت و امیدرا درجوامع محلی تقویت نموده و با این رویکرد برنامه های ملی و منطقه ای توسعه را بصورت پایدار به ارمغان آورد که توجه به این روند در استان های مرزی اهمیت بیشتری دارد. از آنجا که استان خوزستان، استانی مرزی با موقعیت استراتژیک و در پیشانی کشور با تهدیدات مرکب و متنوع مواجه است، لذا عدم جامعیت و انسجام حکمرانی در عرصه منابع طبیعی و بویژه مدیریت منابع آب و برخورد غیرحرفه ای با بحران های ناخوانده که این استان را متأثرنموده، میتواند تاب آوری را در این بخش مهم ازسرزمین تضعیف نماید. کاهش کیفی آب و هوای استان به عنوان دو منبع مهم زیستی، اثرات و پیامدهای بیشماری را بر تاب آوری جوامع منطقه و میزان مهاجرت گذاشته است. رشد منفی جمعیت استان و بخشهای روستایی شهرستان اهواز از سال 90 تا 95 به ترتیب به میزان2/1- و 8- درصد، بیانگر این موضوع می باشد. همچنین تمایل به خروج 9/82 درصد از جامعه خبرگان شهری اهواز درتحقیق اخیر نگارندگان نیز نشان دهنده تعدیل سطح تاب آوری در مرکز این استان است. که افزایش شاخص مهاجرت و عدم مدیریت مناسب بحران مذکور می تواند امنیت این منطقه مرزی و استراتژیک را به خطر انداخته و علاوه بر اینکه حاشیه نشینی و مشکلات شهری را افزایش دهد، از نظر پدافندی و دفاعی کشور را با چالش های فراوانی روبرو کند.
کلمات کلیدی : تاب آوری بحران مناطق مرزی خوزستان اهواز مهاجرت