تدوین راهکارهای ارتقای تاب‌آوری در معابر شهری با رویکرد مدیریت بحران (نمونه موردی:شبکه معابر منطقه 2 شهرداری تهران)

تدوین راهکارهای ارتقای تاب‌آوری در معابر شهری با رویکرد مدیریت بحران (نمونه موردی:شبکه معابر منطقه 2 شهرداری تهران)

الهام نوری‌ ایمانی1

1) دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه‌ریزی شهری، گروه شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

کد IOI مقاله : XYKG-CKEAK
محل انتشار : امنیت، پیشرفت و توسعه پایدار مناطق مرزی، سرزمینی کلانشهرها راهکارها و چالش ها (icsp.ir)
چکیده :
    شبکه معابر یکی از مهم¬ترین فاکتورهایی است که در مدیریت بحران وجود دارد. وقتی شبکه¬های ارتباطی کارآمد نباشد، به هنگام بروز حادثه¬ای غیرمترقبه به‌جای اینکه راهگشای مشکلات بوده و عبور و مرور را تسهیل نماید خود به‌عنوان مشکلی بزرگ در جهت امدادرسانی مطرح می¬گردد. ازاین‌رو هدف این مقاله، تدوین راهکارهای ارتقای تاب‌آوری در معابر شهری با رویکرد مدیرت بحران در معابر منطقه 2 شهرداری تهران می‌باشد. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی است و جامعه آماری پژوهش، کارشناسان معاونت شهرسازی شهرداری تهران هستند. در پرسش‌نامه شاخص‌های ساختمان، عرض راه، طبقات، محصوریت، تراکم¬ جمعیت، فضای باز، شیب، دسترسی درمانی، دسترسی انتظامی، دسترسی آتش‌نشانی، دسترسی مراکز بحران به‌عنوان شاخص‌هایی که در تاب‌آوری معابر مؤثر می‌باشند، برای سنجش میزان تاب‌آوری معابر منطقه 2، از دید کارشناسان آورده شده است. داده‌های حاصل از پرسشنامه توسط نرم‌افزارSPSS و با آزمون تی تک نمونه‌ای موردسنجش قرار گرفت و نتایج حاصل از آزمون بیانگر آن است که بر اساس شاخص‌های بکار گرفته‌شده در این تحقیق، منطقه دو شهرداری تهران ازنظر تاب‌آوری داری عدم کارایی در مواقع بحرانی است.

کلمات کلیدی : تاب‌آوری شهری معابر شهری مدیریت بحران منطقه 2 شهرداری تهران