تبیین ژئوپلیتیک اقوام مرزی جمهوری اسلامی ایران با تأکید بر امنیت مرزی
تبیین ژئوپلیتیک اقوام مرزی جمهوری اسلامی ایران با تأکید بر امنیت مرزی
علیرضا عباسی سمنانی1 مسلم نامدارزاده2
1) مدرس دانشگاه و پژوهشگر جغرافیای سیاسی
2) دانشجوی دکتر ی جغرافیای سیاسی
کد IOI مقاله
:
XYKG-DADBA
محل انتشار :
امنیت، پیشرفت و توسعه پایدار مناطق مرزی، سرزمینی کلانشهرها راهکارها و چالش ها (icsp.ir)
چکیده :
از دید جغرافیای سیاسی یک واحد سیاسی(کشور) از نظر ویژگی های بافت ملی می تواند تک قومی و یا چند قومی با گروههای مختلف جمعیتی باشد امروزه بیشتر واحدهای سیاسی داری بافت ملی متنوع هستند. وجود تنوع امری مطلوب و موجب تحرک و پويايي و بالندگی فرهنگی است اما در صورت عدم مديريت فضایی- سیاسی صحيح می تواند برای امنیت ملی تهدیدی جدی باشد. ج.ا.اايران از منظر الگوی ترکیبی ملت کشوری متنوع و چند قومی، و از دید موقعيت ژئوپليتيک و ژئواستراتژيک از وضعيت خاصی برخوردار است. این عوامل موجب شده مسأله همبستگی و همگرايي ملی ميان اقوام، مذاهب و خردهفرهنگهای آن از اهميت ويژه برخوردار باشد. اهمیت مسئله بدین جهت است که در حال حاضر به استناد آمارهای مختلف، حدود 30 درصد از جمعیت ایران را اقوام غیر فارس تشکیل می دهند که تهدیدات امنیتی این موضوع می تواند امنیت ملی و روابط سیاسی، اجتماعی و فرهنگی را متأثر کند.
همگرایی ملی در ایران به عنوان کشوری کثیرالقوم، در معرض تهدیدات گوناگونی قراردارد. و از گذشته های دور، تا حال حاضر وحدت ملی همواره به عنوان یک هدف استراتژیک مورد توجه حکومت های ایران بوده و همچنان اولویت خود را حفظ کرده است. بر این پایه برای سیاستگذاران کشور ضروری است تا درک درستی از عوامل همگرایی و واگرایی قومی ج.ا.ا داشته و با ارائه راهکارهایی مناسب عوامل همگرایی قومی را تقویت و عوامل واگرایی قومی را کمرنک و گامی اساسی در جهت تحکیم همبستگی ملی بردارند.
مقاله حاضر با رویکرد توصیفی – تحلیلی و با هدف شناخت مهم ترین عوامل همگرایی و واگرایی قومی ج.ا.ا در صدد پاسخ به سوالات زیر است:
1- مهمترین عوامل واگرایی قومی ج.ا.ا کدامند؟
2- مهم ترین عوامل همگرایی قومی ج.ا.ا کدامند؟
کلمات کلیدی : اقوام ایرانی امنیت ملی همگرایی واگرایی