ارزیابی کاربری زمین بر مبنای مولفه های حمل و نقل پایدار در طرح های توسعه شهری (نمونه مطالعاتی: طرح تفصیلی منطقه 3 شهر تهران)

ارزیابی کاربری زمین بر مبنای مولفه های حمل و نقل پایدار در طرح های توسعه شهری (نمونه مطالعاتی: طرح تفصیلی منطقه 3 شهر تهران)

لادن رحم دل1 رضا قاضی2 زهرا افشار3

1) کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری، دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران.
2) کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری، دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران.
3) کارشناسی مهندسی شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد واحد مشهد.

کد IOI مقاله : XYKG-DZGEG
محل انتشار : امنیت، پیشرفت و توسعه پایدار مناطق مرزی، سرزمینی کلانشهرها راهکارها و چالش ها (icsp.ir)
چکیده :
    توسعه حمل و نقل درون شهري در سال‌های اخیر در پی گسترش و رشد کالبدی شهرها پيامدهايي از قبيل افزایش نرخ فزاينده تصادفات رانندگي، مصرف بي رويه انرژي‌هاي فسيلي، توليد آلاينده‌هاي مخرب سلامت انسان و محيط زيست و هزينه‌هاي کلان را به دنبال داشته است. از اين رو، افزايش نياز روزافزون به توسعه بخش حمل و نقل به عنوان يکي از ارکان اساسي توسعه يافتگي ضرورت دستيابي به حمل و نقل پايدار را تقويت مي نمايد. توسعه پایدار حمل و نقل به این موضوع اشاره دارد که سیستم حمل و نقل و فعالیت‌های آن باید با در نظر گرفتن مسایل اقتصادی، اجتماعی و محیطی برنامه‌ریزی شوند و با توجه به این موضوع که کاربری زمین به دنبال ساماندهی مکانی- فضایی فعالیت‌ها و عملکردهای شهری بر اساس خواست‌ها و نیاز‌های جامعه شهری است، با مسئله حمل و نقل وابستگی کامل دارد و برنامه ریزی برای آن می‌تواند به کاهش سفرهای درون شهری و مسایل مرتبط با آن کمک کند. بر این اساس هدف از این مقاله بررسی تاثیرات راهبردهای طرح‌های شهری بر یکپارچگی حمل و نقل و کاربری زمین است. در این راستا طرح تفصیلی منطقه 3 شهرداری تهران با توجه به مشکلات حمل و نقلی وابسته به استقرار کاربری‌ها در منطقه مورد بررسی قرار گرفته است. روش ارزیابی طرح بدین گونه است که در ابتدا نقاط قوت، ضعف، تهدید و فرصت بر اساس محیط خارجی و داخلی برای منطقه جمع‌آوری شده و در قالب تکنیک سوات مورد بررسی قرار گرفته است. سپس نظر کارشناسان در ارتباط امتیاز و اولویت‌ هر یک از عوامل داخلی و خارجی در قالب پرسشنامه جمع‌آوری شده است و در نهایت امتیاز نهایی هر یک از عوامل محاسبه و با توجه به ماتریس عوامل داخلی و خارجی نوع راهبرد‌هایی که طرح مذکور باید اتخاذ کند تعیین شده است. بر اساس نتایج نوع راهبرد طرح به مسایل حمل و نقل و کاربری زمین باید راهبردی اقتضایی باشد بدین معنا که از حداکثر توان موجود منطقه برای مقابله بهینه با فشارها، چالشها و تهدیدهای محیطی همچنین در انتهای این مقاله مجموعه‌ای از راهبردهای اقتضایی که در طرح بدان اشاره شده است، ‌مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند.

کلمات کلیدی : حمل و نقل کاربری زمین طرح های شهری منطقه3 تهران