طبقه متوسط جدید در ایران
طبقه متوسط جدید در ایران
فاطمه حیدری1 حسین حسانی2
1) دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
2) دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران
کد IOI مقاله
:
XYZD-ZZEBA
محل انتشار :
دومین کنفرانس بينالمللی علـوم انسـانـی، روانـشـنــاسـی و علوم اجتمـاعی(2hpsconf.com)
چکیده :
اساس مقاله حاضر بررسي نظري ساختار طبقه متوسط (با تأكيد بر طبقه متوسط جديد) در ايران است، و به لحاظ روش شناسي از نوع مطالعه تحليلي مي باشد كه براي جمع آوري اطلاعات از روش اسنادي استفاده شده است.چارچوب نظري انتخابي براي تحليل طبقه، براساس نظريات ماكس وبر و آنتوني گيدنز مي باشد. زيرا در نظريات اين دو صاحبنظر از سه ملاك ثروت، منزلت و قدرت (موقعيت اقتصادي، اجتماعي در كنار توانمندي و تخصص) براي تمييز دادن طبقات و اقشار اجتماعي استفاده شده است و از آنجايي كه عمدتاً طبقه متوسط (جديد) را گروه بوروكرات ها تشكيل مي دهند، هرچند بعضي از اين افراد از لحاظ اقتصادي و درآمدي ضعيف هستند، ولي در مجموع، اين افراد از نظر تحصيلات و تخصص در سطح بالايي مي باشند و به همين جهت در طبقه متوسط قرار مي گيرند. اما مفهوم طبقه متوسط جديد در ايران حاصل ارتباط با غرب است و مراحل صنعتي و بطئي را مانند جوامع غربي نگذرانده است، تا مفهوم طبقه متوسط بدان معنا كه در غرب است، باشد. يعني طبقه متوسط حاصل نوسازي و مدرنيزاسيون است كه از جوامع غربي وارد كشور شده و اين طبقه از جنبش مشروطه به اين طرف رشد داشته است. در مجموع طبقه متوسط جديد با محوريت روشنفكري شكل گرفته است، چون گفتمان روشنفكران، گفتمان دموكراسي است.
کلمات کلیدی : طبقه طبقه متوسط قديم طبقه متوسط جديد گفتمان روشنفكري